زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩٩
پيامبر پاسخ داد:
«هر پيامبر را رفيقى است و آن رفيق نخستين كسى است كه از ميان امّت او به وى ايمان آورده است». آنگاه آيه فوق نازل شد.
عبادبن مهيب از جعفر بن محمّد از پدرش از جدّش از پيامبر در روايتى نقل كرده است كه از حضرت رسول خدا پرسيدند: اى رسول خدا در بهشتبرين ميان تو و على چقدر فاصله است؟ آيا يك وجب يا اندكى بيشتر از آن؟
«پيامبر فرمود:
«من بر تختى از نور عرش پروردگارمان مىنشينم و على بر كرسى از نور كرسى مىنشيند». عبدالصمد از جعفربن محمّد از پدرش از على بن حسن از پدرش روايت كرده است كه گفت: از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره اين آيه پرسيدند:
«خوشا به حال آنان و بازگشت نيكويشان» [١]
فرمود: «اين آيه درباره على بن ابىطالب نازل شده است و خوشا به حال درخت خانه اميرمؤمنان على بن ابىطالب در بهشت. در بهشت چيزى نيست مگر آنكه على در آن است». [٢]
سعيد به جبير از ابن عبّاس روايت كرده است كه گفت: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود: «در شب اسراء به بهشت داخل شدم و نورى ديدم كه
[١] - سوره رعد، آيه ٢٩.
[٢] - اليقين في امرة أميرالمؤمنين، ص ٦٢.