زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع)
(١)
مقدّمه ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بنيان پاك و ميلاد فرخنده
٩ ص
(٤)
مولود بزرگ
٩ ص
(٥)
ميلاد معجزهآسا
١١ ص
(٦)
جوان خجسته
١٤ ص
(٧)
على عليه السلام در دوران پيامبر
٢٤ ص
(٨)
هجرت
٢٤ ص
(٩)
جنگ بدر
٢٧ ص
(١٠)
جنگ احُد
٢٨ ص
(١١)
جنگ احزاب
٢٩ ص
(١٢)
فتح دژهاى خيبر
٣٤ ص
(١٣)
جنگ حُنين
٣٦ ص
(١٤)
جانشين پيامبر
٣٩ ص
(١٥)
سخنان جاويدان
٤١ ص
(١٦)
بيعت غدير خُم
٤٣ ص
(١٧)
امام على دربرابر دشواريها
٤٩ ص
(١٨)
امام چگونه خواستار حقّ خود شد
٥٥ ص
(١٩)
فاطمه نخستين ياور
٦١ ص
(٢٠)
ياران پيامبر حاميان امام
٦٣ ص
(٢١)
ارزيابى امام از شيخين
٨٣ ص
(٢٢)
خليفه دوّم چگونه كُشته شد؟
٨٨ ص
(٢٣)
توطئه بنى اميّه
٩١ ص
(٢٤)
انقلاب قهرآميز
٩٤ ص
(٢٥)
على عليه السلام و دوران امامت
١٠١ ص
(٢٦)
امام به خلافت برگزيده مىشود
١٠١ ص
(٢٧)
ستيز با دشمنان دين
١٠٦ ص
(٢٨)
جنگ جَمَل
١٠٨ ص
(٢٩)
صفّين فرازى حسّاس
١٢٢ ص
(٣٠)
فضايل امام و دشمنى معاويه
١٢٦ ص
(٣١)
نبرد آغاز مىشود
١٣٥ ص
(٣٢)
نماهايى از جنگ صفين
١٣٧ ص
(٣٣)
مبارزه عمّار بن ياسر
١٣٨ ص
(٣٤)
دفاع با تمام امكانات
١٤٢ ص
(٣٥)
امام نبردها را رهبرى مىكند
١٤٤ ص
(٣٦)
نيرنگ به جاى شجاعت
١٤٧ ص
(٣٧)
ماجراى خوارج
١٥٤ ص
(٣٨)
روزهاى پايانى خلافت امام
١٦٣ ص
(٣٩)
امام در محراب شهادت
١٦٧ ص
(٤٠)
ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان
١٧٣ ص
(٤١)
عشق به خدا برتر از هر پيوند
١٨١ ص
(٤٢)
كرامتهاى امام از زبان پيامبر
١٨٨ ص
(٤٣)
فضايل على از زبان پيامبر
١٩٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص

زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨١ - ياران پيامبر حاميان امام

رسول خدا صلى الله عليه و آله مولاى اوست. بحث و گفتگو در اين باره بسيار شد. پس ما برخى از افراد خود را به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله روانه كرديم تا از وى در اين باره پرسش كنند. پيامبر به آنان پاسخ داد: بديشان بگوييد:

«على پس از من، راهبر مؤمنان و خيرخواه‌ترين مردم براى امّت من است. من بدانچه نزدم بود گواهى دادم پس هركس خواهد، ايمان آورد وهركس خواهد ناسپاسى ورزد وهمانا ديدار ما روز قيامت خواهد بود.»

سپس سهل بن حنيف برخاست. نخست حمد و ثناى خداوند را آغاز كرد و بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرستاد و آنگاه گفت: اى جماعت قريش! گواه باشيد من شهادت مى‌دهم كه رسول خدا را درهمين مكان يعنى روضه ديدم درحالى كه دست على بن ابى طالب را گرفته بود و مى‌فرمود:

«اى مردم اين على پس از من امام شما و وصى من در زمان حيات و پس از مرگم است او داور دين من و تحقق بخش وعده من است. او نخستين كسى است كه بر حوض كوثر با من مصافحه مى‌كند. پس خوشا به حال كسى كه از او پيروى كند و يارى‌اش رساند و واى بر كسى كه از او عقب ماند و خوارش سازد».

آنگاه برادرش، عثمان بن حنيف برخاست و گفت: از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود:

«اهل‌بيت من ستارگان زمينند پس از ايشان جلو نيفتيد و آنان را مقدّم داريد كه ايشان پس از من واليانند».

پس مردى برخاست و از حضرت پرسيد: كدام اهل‌بيت اى رسول‌خدا؟