زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع)
(١)
مقدّمه ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بنيان پاك و ميلاد فرخنده
٩ ص
(٤)
مولود بزرگ
٩ ص
(٥)
ميلاد معجزهآسا
١١ ص
(٦)
جوان خجسته
١٤ ص
(٧)
على عليه السلام در دوران پيامبر
٢٤ ص
(٨)
هجرت
٢٤ ص
(٩)
جنگ بدر
٢٧ ص
(١٠)
جنگ احُد
٢٨ ص
(١١)
جنگ احزاب
٢٩ ص
(١٢)
فتح دژهاى خيبر
٣٤ ص
(١٣)
جنگ حُنين
٣٦ ص
(١٤)
جانشين پيامبر
٣٩ ص
(١٥)
سخنان جاويدان
٤١ ص
(١٦)
بيعت غدير خُم
٤٣ ص
(١٧)
امام على دربرابر دشواريها
٤٩ ص
(١٨)
امام چگونه خواستار حقّ خود شد
٥٥ ص
(١٩)
فاطمه نخستين ياور
٦١ ص
(٢٠)
ياران پيامبر حاميان امام
٦٣ ص
(٢١)
ارزيابى امام از شيخين
٨٣ ص
(٢٢)
خليفه دوّم چگونه كُشته شد؟
٨٨ ص
(٢٣)
توطئه بنى اميّه
٩١ ص
(٢٤)
انقلاب قهرآميز
٩٤ ص
(٢٥)
على عليه السلام و دوران امامت
١٠١ ص
(٢٦)
امام به خلافت برگزيده مىشود
١٠١ ص
(٢٧)
ستيز با دشمنان دين
١٠٦ ص
(٢٨)
جنگ جَمَل
١٠٨ ص
(٢٩)
صفّين فرازى حسّاس
١٢٢ ص
(٣٠)
فضايل امام و دشمنى معاويه
١٢٦ ص
(٣١)
نبرد آغاز مىشود
١٣٥ ص
(٣٢)
نماهايى از جنگ صفين
١٣٧ ص
(٣٣)
مبارزه عمّار بن ياسر
١٣٨ ص
(٣٤)
دفاع با تمام امكانات
١٤٢ ص
(٣٥)
امام نبردها را رهبرى مىكند
١٤٤ ص
(٣٦)
نيرنگ به جاى شجاعت
١٤٧ ص
(٣٧)
ماجراى خوارج
١٥٤ ص
(٣٨)
روزهاى پايانى خلافت امام
١٦٣ ص
(٣٩)
امام در محراب شهادت
١٦٧ ص
(٤٠)
ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان
١٧٣ ص
(٤١)
عشق به خدا برتر از هر پيوند
١٨١ ص
(٤٢)
كرامتهاى امام از زبان پيامبر
١٨٨ ص
(٤٣)
فضايل على از زبان پيامبر
١٩٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص

زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٨ - مبارزه عمّار بن ياسر

پروردگارم با ارزش نيست.

عبيداللَّه بن عمر يكى از همسنگران معاويه به صراحت از پيش زمينه‌هاى وقوع اين جنگ سخن مى‌گويد. هنگامى كه وى در ميدان جنگ با امام حسن مجتبى عليه السلام رو به رو مى‌شود، مى‌گويد:

پدر تو در آغاز و انجام با قريش مبارزه كرد و قريشيان اينك او را دشمن دارند پس آيا تو مى‌توانى او را از خلافت خلع كنى تا ما خودت را خليفه قرار دهيم.

اين عبارت بخوبى از حسدها و كينه‌هاى جاهلى كه در سينه قريشيان موج مى‌زد، پرده برمى‌دارد. اين سخنان از دهان كسانى بيرون مى‌آيد كه خود رهبرى لشكر شام را بر عهده دارند.

ولى امام حسن با شدّت تمام پيشنهاد او را رد مى‌كند و مى‌فرمايد:

«گويى امروز يا فردا تو را مى‌بينم كه از پاى در آمده‌اى. بدان كه شيطان كردارت را براى تو آراست و فريبت داد تا آنجا كه عدّه‌اى تو را با اميدهاى دروغين بدين ميدان كشاندند. كار تو به زنان شامى نمايان شود وبه زودى خداوند تورا از پاى درآورد و تورا مى‌كشد و به‌زمين مى‌افكند».

مبارزه عمّار بن ياسر

عمّار بن ياسر برخاست و در ميان سپاهيان سخنرانى كرد و آنان را به يورش عليه معاويه تشويق كرد و از ماهيّت حقيقى اين جنگ و پيش زمينه‌هاى آن نقاب برگرفت و گفت: