زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣١ - فضايل امام و دشمنى معاويه

بنيان گذارد و حكومت را به يك شركت سهامى كه سهامدارانش آزاد شدگان و پسر خواندگان و مترفان بودند، تبديل كرد.

بدين ترتيب مدّت زمانى ميان معاويه و امام عليه السلام نامه‌هايى رد و بدل شد و مصلحان تلاشهاى پراكنده‌اى كردند تا شايد معاويه را از ريختن خون مسلمانان باز دارند، امّا موفق نشدند. در آخرين نامه‌اى كه امام پيش از آنكه تصميم نهايى خود را براى جنگ با معاويه اعلام كند، براى او فرستاد، نوشت:

«و من شما را به قرآن و سنّت پيامبر و جلوگيرى از ريخته شدن خون اين امّت فرا مى‌خوانم. پس اگر پذيرفتيد به هدايت دست يافته‌ايد و اگر نپذيرفتيدبدانيد كه جز تفرقه امّت ثمرى در كار شما نخواهد بود وشكستن وحدت اين امّت دورى شما از خداوند را بيشتر خواهد كرد. و السلام».

معاويه در پاسخ به نامه آن‌حضرت اين بيت را نوشت:

«ميان من و قيس عتابى در كار نيست مگر زدن نيزه به پهلوها و قطع كردن سرها». [١] اين جواب در واقع به منزله اعلان جنگ از سوى معاويه به امام بود. در پى اين پاسخ امام عليه السلام به كارگزارانش در چهار گوشه مملكت اسلامى نامه‌هايى نوشت و آنان را به جنگ دعوت كرد. همچنين خود به آماده سازى توانائيهاى نظامى سپاه كوفه پرداخت و با سخنرانيهاى حماسى و آتشين روح جنگاورى را در كالبد آنان مى‌دميد. امام حسن و امام حسين عليهما السلام واصحاب رسول خدا و طبعاً جنگجويان بدر واصحاب بيعت‌