مجتهد، و نگارش كتاب، بيش از هر چيز عشق مى‌ورزيد، و اگر بگوئيم براى مرجيّت گامى
بر نداشت، و اين مرجعيّت بود كه سراغ او آمد، سخنى به گزاف نگفته‌ايم.
معظّم له تا آخر عمر رابطهء خود را با علم و دانش و دين قطع نكرد، و آن را بر همه چيز مقدّم مى‌داشت.
اكنون جهان اسلام، با چنين ضايعهء بزرگ و خطير، روبرو شده و چنين صدمه‌اى بر پيكر اسلام وارد شده است، و اينك وظايف بزرگان حوزه‌هاى شيعه و اساتيد وقت چيست؟
آيا جز اين است كه بايد اين خلاء را با تربيت فقيهان و نمونه‌هاى علم و فضيلت، بسان اين فقيد سعيد، پر كنند؛ فقه شيعه اقيانوس بزرگى است كه كمتر غوّاصى مى‌تواند در آن فرو رود، و با درّ و مرجان بيرون آيد.
اجتهاد يك امر كوچكى نيست كه دستيابى به آن آسان باشد. اجتهاد، نور الهى است كه «شيخ انصارى» در كتاب: «فرائد» در بخش: انسداد، آن را آرزو كرده است و از خدا مى ]واهد كه او را به آن مقام برساند، و فتح قلّهء اجتهاد را از تسخير قلّه‌هاى ظاهرى در جهاد با دشمن، مشكلتر مى‌داند و مى‌گويد: «رزقنا الله الاجتهاد فإنّه اشدّ من طول الجهاد[١] ».
امروز مشكلات دينى جهان پزشكى در جرّاحى و غيره، مسائل مربوط به بيمه و اقتصاد، حدود سياست خارجى اسلام و صدها پرسش پيرامون حكومت اسلامى، مغزهاى متفكّر و استعدادهاى ناب مى‌طلبد كه با استفاده از ميراث گرانبهاى گذشتگان بر حلّ اين مشكلات فائق آيند.
امروز: «فقه السيره»، در: فقه شيعه جاى بسيار خالى دارد كه بايد پرشود؛ در حالى كه ديگران، از قرن هشتم به اين سو، كتاب‌هاى پيرامون «فقه السيرهء» نوشته‌اند.
رحلت اسفناك آيت الله العظمى خويى (قدّس سره)، بزرگ مرجع جهان تشيّع، عالم اسلام را تكان سختى داد و با توجه به اين كه مقلدين و ارادتمندان آن مرد بزرگ در سراسر

[١] . فرائد چاپ رحمهء الله، ص ١٤٨.