يادنامه
(١)
مرجعيت شيعه در قرن چهاردهم
٣٠ ص
(٢)
آثار فقهى آيت الله العظمى خوئى
٣٦ ص
(٣)
آثار اصولى آيت الله العظمى خوئى
٣٩ ص
(٤)
ولادت
٥٦ ص
(٥)
تحصيلات
٥٧ ص
(٦)
مشايخ روايت
٦١ ص
(٧)
هم بحثهاى ايشان
٦٢ ص
(٨)
تدريس
٦٣ ص
(٩)
سفر ايشان به قم
٦٧ ص
(١٠)
چگونگى تدريس
٦٨ ص
(١١)
شاگردان
٧١ ص
(١٢)
أ فقه
٧٥ ص
(١٣)
بـ- اصول
٧٧ ص
(١٤)
تفسير و علوم قرآنى
٧٩ ص
(١٥)
ويژگىهاى اخلاقى
٩٠ ص
(١٦)
عفو وگذشت
٩١ ص
(١٧)
بهره ورى از وقت
٩٢ ص
(١٨)
ساده زيستى
٩٣ ص
(١٩)
تواضع و فروتنى
٩٤ ص
(٢٠)
تجليل از دانشمندان
٩٥ ص
(٢١)
صبر و بردبارى
٩٧ ص
(٢٢)
تقيد به زيارت
٩٨ ص
(٢٣)
تجليل از مراجع عصر
٩٩ ص
(٢٤)
تهجد و تهذيب نفس
١٠١ ص
(٢٥)
آيت الله خويى و انقلاب اسلامى ايران
١٠٢ ص
(٢٦)
مبارزه با نفوذ صهيونيسم در ايران
١٠٨ ص
(٢٧)
آيت الله العظمى خويى و قيام شيعيان عراق
١١٠ ص
(٢٨)
هيئت استفتاء
١١٢ ص
(٢٩)
فرزندان و دامادها
١١٣ ص
(٣٠)
مؤسسات خيريه
١١٦ ص
(٣١)
درگذشت
١٢٢ ص
(٣٢)
زكف گوهرى بس درخشان برفت»
١٣١ ص
(٣٣)
طليعهء غم
١٣٣ ص
(٣٤)
«آسمان با مرگ او طومار دانش را دريد»
١٣٥ ص
(٣٥)
تقديم
١٤١ ص
(٣٦)
الإمام الخوئى وانجازاته العلميهء و مشاريعه العامّهء
١٤٧ ص
(٣٧)
الاصلاح الاجتماعى
١٥٢ ص
(٣٨)
مزايا حياته الخلقيهء
١٦٧ ص
(٣٩)
مزايا حياته العقليهء
١٦٩ ص
(٤٠)
نبذهء عن الحياهء الخاصهء لفقيد الاسلام الامام السيد الخوئى -رضوان الله عليه
١٧١ ص
(٤١)
القلب الكبير
١٧٥ ص
(٤٢)
المعشر اللطيف
١٧٧ ص
(٤٣)
حضور دائم
١٧٩ ص
(٤٤)
الإمام الخوئى فقيه الفقهاء
١٨١ ص
(٤٥)
الأشعار و المراثى
١٩٢ ص
(٤٦)
أبو الحوزهء المبدى العقبرى
١٩٣ ص
(٤٧)
الحروف الولهى
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ١٢٣ - درگذشت


غريبانه و مظلومانه و بدون تشييع، پس از نماز توسط حضرت آيت الله حاج سيد على سيستانى وسيله چند تن از خويشانش در مسجد خضراء سر به تيره تراب سپرد.
انتشار اين خبر موجب برقرارى حكومت نظامى در نجف و كوفه و آماده باش نيروهاى نظامى در بغداد، شهرهاى مركزى و جنوبى عراق و منع گرد همائى در اين دو شهر و تفتيش افراد و اتومبيل‌ها شده و مأموران حكومتى در نقاط ورودى اين دو شهر و اطراف صحن حضرت على (عليه السّلام) و منزل ايشان در كوفه مستقر شدند و از برگزارى هرگونه مجلس يادبود و گرامى داشت از سوى بيت و مقلّدين و وكلاى ايشان جلوگيرى شد.
اما در ايران، از نخستين ساعات بامداد روز نهم صفر صداى قرآن از راديو و مأذنه‌هاى حسينيّه‌ها و مساجد پخش و از سوى دولت جمهورى اسلامى سه روز عزاى عمومى اعلام شد، و تمام در و ديوار شهر و روستاها سياه پوش گرديد، و مردم به نوحه خوانى و عزادارى پرداختند.
از سوى رهبر انقلاب، مراجع تقليد و علماى اعلام، رؤساى قواى مجريه، مقننه و قضائيه شخصيّت‌ها، نهادها، سازمان‌ها، انجمن‌هاى اسلامى، هيئت‌هاى مذهبى، پيام‌هاى تسليت صادر و مجالس بزرگداشت بسيار برگزار گرديد.
همچنين شعرا به مرثيه سرايى و خطبا به سخنرانى در عظمت مقام علمى و عملى مرجع تقليد فقيد پرداخته و در كشورهاى مختلف جهان (از هند و كشمير و افغان و پاكستان و بنگلادش و كويت و سوريه و لبنان و امارات خليج فارس گرفته تا آمريكا و كانادا و انگليس) محافل يادبود مختلفى برگزار شد.[١]

[١] . ماده تاريخ فوت ايشان چنين است «إن ابالقاسم حىّ» ١٤١٣.