يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ١١

نگاه كوتاهى به احوال و آثار آيت الله العظمى خويى

دكتر ابوالقاسم گرجى
در حدود سال ٢٣ - ١٣٢٢ شمسى كه براى دامهء تحصيل به حوزهء نجف اشرف - صانها الله عن احداث الدّهر و حدثانه، رهسپار شدم اين حوزه يكى از درخشان ترين دوره‌هاى رشد و شكوفايى خود را مى‌گذراند. علاوه بر زعامت و مرجعيت مطلقه‌اى كه در سرزمين مقدس وجود داشت و دانشمندان بزرگى كه در مهد فقه و ام القراى استنباط به سر مى‌برند، برجستگانى در فقه و اصول در آن حوزهء مباركه تدريس مى‌كردند كه هر يك به تنهايى مى‌توانستند حوزهء بزرگى را از لحاظ علمى اداره كنند. چون عدهء اين افراد نسبتاً زياد بود كار انتخاب فردى كه بتوان از او حداكثر بهره را برد آسان نبود. لذا اينجانب در بدو ورود در حوزهء تدريس بسيارى از آنان شركت كردم تا آن كه با دقت و كوشش بسيار توانستم يكى از اين بزرگان را كه حقاً وحيد عصر و فريد دهر بود، يعنى حضرت آيت الله العظمى حاج سيد ابوالقاسم خوئى(رحمهء الله عليه) را انتخاب كنم. اينجانب در طول عمرم بيش از هر كس ديگر از اين شخصيت بزرگ بهره گرفتم، و بيش از يك دورهء كامل علم اصول، تعدادى از كتب‌