ط . چنان چه قرآن مجيد به زياده تحريف نشده، بر خلاف نظر گروهى از اهل سنت و شيعه، به نقيصه هم در آن تحريفى به وقوع نپيوسته.
آيت الله العظمى خويى صرف نظر از مقام ممتاز علمى، مردى بودند وارسته، با تقوى، سليم النفس، مخلق به اخلاق فاضله و عادل به تمام معناى كلمه.
بزرگترين استاد ايشان در درجهء اول مرحوم نايينى بود، سپس مرحوم حاج شيخ محمد حسين اصفهانى، بالأخره مرحوم آقا ضياء عراقى (قدس الله تعالى اسرارهم).
در هنگام تشرف اينجانب به نجف اشرف و توقف در آن جا تنها يك اثر علمى چاپ شده از استاد بزرگوار مى‌ديدم، و آن كتاب «أجود التقريرات» بود كه تقرير درس استاد مرحوم او نايينى (قدس سره) است. ظاهراً اين كتاب را در عنفوان جوانى مرقوم فرموده بودند، لذا آن را با قدرى تصرّف در انشاء و تعليقات نسبتاً زياد بسيار عالمانه و محقّقانه براى بار دوم در تهران به چاپ رساندند. بعدها آثار زيادى از آن فقيد سعيد (رحمهء الله عليه) به ظهور و بروز پيوست كه تعدادى از آن‌ها رسائل علميهء فارسى و عربى است. تعدادى هم تقريرات درس اصول يا فقه ايشان است. همهء آن‌ها به نظر بنده خيلى خوب است، مخصوصاً كتاب بسيار مفيد و سودمند«مصباح الفقاههء» تحرير مرحوم توحيدى، اما متأسفانه اين اثر نفيس كه داراى سه جزء است (جزئى در مكاسب محرمه و دو جزء ديگر تنها در قسمت كوچكى از بيع) به پايان نرسيده است، و اگر پايان مى‌يافت يقيناً يكى از بهترين آثار علمى در بيع بود.