يادنامه
(١)
مرجعيت شيعه در قرن چهاردهم
٣٠ ص
(٢)
آثار فقهى آيت الله العظمى خوئى
٣٦ ص
(٣)
آثار اصولى آيت الله العظمى خوئى
٣٩ ص
(٤)
ولادت
٥٦ ص
(٥)
تحصيلات
٥٧ ص
(٦)
مشايخ روايت
٦١ ص
(٧)
هم بحثهاى ايشان
٦٢ ص
(٨)
تدريس
٦٣ ص
(٩)
سفر ايشان به قم
٦٧ ص
(١٠)
چگونگى تدريس
٦٨ ص
(١١)
شاگردان
٧١ ص
(١٢)
أ فقه
٧٥ ص
(١٣)
بـ- اصول
٧٧ ص
(١٤)
تفسير و علوم قرآنى
٧٩ ص
(١٥)
ويژگىهاى اخلاقى
٩٠ ص
(١٦)
عفو وگذشت
٩١ ص
(١٧)
بهره ورى از وقت
٩٢ ص
(١٨)
ساده زيستى
٩٣ ص
(١٩)
تواضع و فروتنى
٩٤ ص
(٢٠)
تجليل از دانشمندان
٩٥ ص
(٢١)
صبر و بردبارى
٩٧ ص
(٢٢)
تقيد به زيارت
٩٨ ص
(٢٣)
تجليل از مراجع عصر
٩٩ ص
(٢٤)
تهجد و تهذيب نفس
١٠١ ص
(٢٥)
آيت الله خويى و انقلاب اسلامى ايران
١٠٢ ص
(٢٦)
مبارزه با نفوذ صهيونيسم در ايران
١٠٨ ص
(٢٧)
آيت الله العظمى خويى و قيام شيعيان عراق
١١٠ ص
(٢٨)
هيئت استفتاء
١١٢ ص
(٢٩)
فرزندان و دامادها
١١٣ ص
(٣٠)
مؤسسات خيريه
١١٦ ص
(٣١)
درگذشت
١٢٢ ص
(٣٢)
زكف گوهرى بس درخشان برفت»
١٣١ ص
(٣٣)
طليعهء غم
١٣٣ ص
(٣٤)
«آسمان با مرگ او طومار دانش را دريد»
١٣٥ ص
(٣٥)
تقديم
١٤١ ص
(٣٦)
الإمام الخوئى وانجازاته العلميهء و مشاريعه العامّهء
١٤٧ ص
(٣٧)
الاصلاح الاجتماعى
١٥٢ ص
(٣٨)
مزايا حياته الخلقيهء
١٦٧ ص
(٣٩)
مزايا حياته العقليهء
١٦٩ ص
(٤٠)
نبذهء عن الحياهء الخاصهء لفقيد الاسلام الامام السيد الخوئى -رضوان الله عليه
١٧١ ص
(٤١)
القلب الكبير
١٧٥ ص
(٤٢)
المعشر اللطيف
١٧٧ ص
(٤٣)
حضور دائم
١٧٩ ص
(٤٤)
الإمام الخوئى فقيه الفقهاء
١٨١ ص
(٤٥)
الأشعار و المراثى
١٩٢ ص
(٤٦)
أبو الحوزهء المبدى العقبرى
١٩٣ ص
(٤٧)
الحروف الولهى
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ١٠١ - تهجد و تهذيب نفس


خوشحالى نديده بودم.
آيت الله حاج شيخ محمود انصارى فرمودند: زمانى مرحوم آيت الله العظمى خوانسارى به نجف مشرف شده بودند. من و ايشان به ديدن مرحوم آيت الله خويى رفته بوديم. در اين هنگام يكى از تجار كويتى براى پرداخت وجوهات نزد آيت الله فقيد آمدند. و پس از پرداخت، قبض رسيد مطالبه نمود. اما مرجع فقيد از دادن آن امتناع ورزيده و آن را به بعد موكول فرمودند. من علت را از ايشان جويا شدم، در جواب فرمودند، نمى‌خواستم نزد آيت الله خوانسارى به شؤون مرجعيت مشغول شوم و به دادن قبض و مهر كردن آن بپردازم. و اين خود كمال احترام ايشان به آيت الله العظمى خوانسارى را مى‌رساند.

تهجد و تهذيب نفس


ايشان از اوان تحصيل به محضر مرحوم آيت الله سيد عبدالغفار مازندرانى و آيت الله ميرزا على آقا قاضى رسيده و در مكتب اخلاقى و عرفانى آن‌ها به تهذيب نفس پرداخته و در ميان شاگردان مرحوم قاضى، آيت الله العظمى خوئى ارتباط خاصى با ايشان داشت.
ايشان در حالى كه مدرس درس خارج در حوزهء نجف بود تقريباً كليه اوقاتشان صرف مطالعه مى‌شد، شب‌هاى چهار شنبه به مسجد سهله (١٠ كيلو مترى نجف) رفته و در آن جا به عبادت مى‌پرداخت. حتى يكسال، ٤٠ شب چهار شنبه پشت سر هم در مسجد سهله‌
بيتوته كرده و صبح براى تدريس به نجف باز مى‌گشت. و نيز در همان ايام چهل شب جمعه به كربلا