مولف در اين كتاب در ترجمهء هر شخص، تمام راويان از او، و يا كسانى كه شخص راوى از آنان نقل مى‌نمايد را ذكر كرده و جاى روايات وى را در كتب اربعه معين نموده و با اين كار،
مشكل «مشتركات» را نيز حل كرده است. علاوه بر اين، در احوال راوى دقت كرده و درستى و نادرستى طريق شيخ مفيد يا طوسى را به او معلوم كرده است. فايدهء اين كار اين است كه شخصى تمام روات يك خبر را ملاحظه كرده و مى‌بيند تمام آن‌ها ثقه هستند و حكم به صحت روايت مى‌كند در حالى كه غافل از آن است كه طريق شيخ طوسى و يا مرحوم مفيد به آن راوى ضعيف است و لذا روايت هم ضعيف مى‌شود.
جلد اول كتاب در بر گيرندهء ٦ مقدمهء سودمند است:
١ - دليل احتياج به علم رجال و پاسخ به منكرين اين دانش.
٢ - معيارهاى علمى كه به كمك آن وثاقت و حسن احوال راوى ثابت مى‌شود.
٣ - بحث دربارهء توثيقات متأخرين همچون سيد بن طاووس، علامه حلى، ابن داوود، و علامه مجلسى.
٤ - مناقشه و بحث دربارهء ساير توثيقات عامه مانند: اصحاب امام صادق در رجال شيخ، سند اصحاب اجماع، روايت صفوان و ابن ابى عمير و بزنطى از يك راوى، وكالت از امام، شيخوخت اجازه، مصاحبت معصوم، تأليف كتاب و تصنيف اصل، كثرت روايت از معصوم و امثال اين‌ها.
٥ - بحث دربارهء صحت روايت كتب اربعه.