نمودند.
اين حادثه براى جهان اسلام مخصوصاً حوزه‌هاى علميه مصيبتى بزرگ است. آن عالم بزرگ، بقيّهء سلف صالح و يكى از پرچمداران علوم اسلامى و يكى از مراجع بزرگ تقليد دوران معاصر بود. ايشان در بسيارى از علوم اسلامى رايج در حوزه‌هاى علميه از اساتيد مسلّم و كم نظير به حساب مى‌آمد. فقيهى بزرگ و اصولى‌اى فسرى نوآور و رجالى‌اى صاحب مكتب و متكلّمى زبردست بود.
آثار علمى ارزشمند اين مرد بزرگ به دهها جلد در فقه و اصول و تفسير و رجال منحصر نمى‌شود. هزاران شگرد تربيت يافته در حوزه دروس غنى و سرشار او هم اكنون در همه بلاد اسلامى منتشرند.
اين بزرگوا يكى از نخستين كسانى بود كه پس از شروع نهضت اسامى به رهبرى امام خمينى (رضوان الله تعالى عليه) حوزه علميهء نجف ا به اهميّت حوادث ايران متوجه ساخت و سعى و كوشش ارجمند در همراهى با حركت عظيم روحانيت و مردم در ايران مبذول كرد. در نهضت خونين مرم عراق در رمضان سال ١٤١٢ هجرى قمرى قطب اصلى نهضت و مركز صدور حكم قيام اسلامى بود و به همين جهت پس از سركوب شدن اين نهضت به‌
وسيله رژيم خونخوار بعثى اين كهن مرد دانشمند مورد آزار و شكنجه و اهانت مأموران سنگدل بعثى قرار گرفت ودر معرض خطر جدى واقع شد و پس از آن كه به فضل الهى از خطر نجات يافت تا مدتها در شرايط سخت زير نظر مأموران بعثى قرار داشت.
عمر طولانى و پربركت اين مرد بزرگ كه نزديك به يك قرن امتداد