يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ٢٥

نسخه‌اى از كتاب او را خريدارى نموده و بدان عمل مى‌كنند».
و نيز مى‌نويسد:
«من قسمتى از كتاب‌هاى اين فقيه بزرگ را نزد استادم شيخ مفيد (٣٣٦ - ٤١٣) فراگرفته و بر او خوانده‌ام».[١]
با در گذشت مشايخ سه گانه (كلينى، ابن بابويه و ابن ابى عقيل) بار مرجعيت شيعه بر دوش دو نفر در ايران و عراق سنگينى مى‌كرد و اين دو نفر عبارتند از:
٧ - احمد بن محمد بن الوليد (م ٣٤٣) استاد شيخ صدوق، محدث و رجالى كم نظير.
٨ - جعفر بن محمد بن قولويه (م ٣٦٩) مولف «كامل الزيارات» و غيره.
عالم نخست مرجعيت علمى شيعه در ايران، بالاخص رى و قم را بر عهده داشته و شخصيت دوم، شيخ شيعه در عراق، به شمار مى‌رفت، و در اهميت و عظمت ابن قولويه همين بس كه در دامان خود، شيخ مفيد را پرورش داده است.
با در گذشت اين دو مرجع علمى و فقهى و حديثى، مرجعيت شيعه بر دوش فقيه ديگرى سنگينى كرديعنى:
٩. محمد بن على بن بابويه (٣٠٦-٣٨١) كه به حق بايد او را شيخ شيعه و استاد شريعت و ححدث بزرگ خواند شيخ نجاشى مى‌نويسد:
«او در دوران نوجوانى، يعنى در سال ٣٥٥ وارد عراق شد مشايخ كهن