المباحث الاصولية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٣ - واجب مضيّق و موسّع

١- اصل انجام فعل.

٢- انجام آن در وقت.

قاعدتا اگر فعل را در وقت نياورد چون اصل مطلوبيّت باقى است، آوردن بعد از وقت واجب است.

ولى اگر تعدّد مطلوب را احراز نكرده باشيم، بلكه اينطور بدست آورده‌ايم كه مطلوب يكى است يا در وحدت و تعدّد آن شكّ داشته باشيم در هردو صورت براى اتيان در غير وقت وجوبى نميباشد.

بحث چهاردهم حكم امر به امر

اگر مولى يكى از بنده‌گانش را مأمور ساخت كه به بنده‌گان ديگرش امر كند، چنانچه حقتعالى به سفراء و انبيائش امر كرده كه ايشان به بنده‌گان امر نمايند و در اصول از آن به « بحث امر به امر» ياد مى‌كنند، حكم آن اينستكه:

امر انبياء بآن شيئ در واقع همان امر خداوند است، لذا هرچه در مدلول امر قائل شديم در اينجا نيز بايد بآن ملتزم باشيم.

بحث پانزدهم حكم تكرار امر

اگر بعد از آنكه مولى امر به شيئى نمود و قبل از آنكه بنده امتثال كند دوباره مولى بهمان مأمور به امر نمايد آيا بر بنده تكرار مأمور به لازم بوده و بروى دو امتثال واجب است يا يك امتثال كافى است؟

و بعبارت ديگر: امر دوّم تأسيسى است يا تأكيدى؟

حق اينستكه، بايد امر دوّم را بر تأكيد حمل نمود نه بر تأسيس، لذا يك امتثال كفايت مى‌كند.