المباحث الاصولية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٥ - حجّيت ظواهر

يصام ام لا؟

كتب عليه السّلام: اليقين لا يدخله الشّك، صم للرّؤية و افطر للرّؤية.

محلّ استشهاد جمله « اليقين لا يدخله الشك» است كه مفاد آن اينستكه:

اساسا شك در يقين كوچكترين اثرى نبايد بگذارد و شاهد بر آن اينستكه ملاك رفع يد از يقين سابق در اين روايت رؤيت قرار داده شده و رؤيت كنايه از يقين به زوال حالت سابقه است.

٤- صحيحه زراره:

و اذ الم يدر فى ثلاث هو او فى اربع و قد احرز الثلاث، قام فاضاف اليها اخرى و لا شيئى عليه و لا ينقض اليقين بالشك و لا يدخل الشك فى اليقين و لا يخلط احدهما بالاخر و لكن ينقض الشك باليقين و يتم على اليقين، فيبنى عليه و لا يعتد بالشك فى حال من الحالات.

تقريب استدلال‌

تقريب استدلال باينحديث شريف اگرچه ظاهرا با مذهب اهل سنّت موافق مى‌باشد، زيرا بنابر يقين و اعتناء نكردن به شك باين استكه بناء را بر اقل گذارند نه بر اكثر، ولى طبق فرموده مرحوم شيخ اعظم در رسائل مقصود آنستكه، بايد عملى انجام داد كه يقين به برائت حاصل نمود و آن باين استكه بناء را بر اكثر گذارده و سپس بعد از نماز محتمل النقص را بصورت منفصل و بعنوان نماز احتياط بجاى آورد و تنها راهى كه مبرء ذمّه و با واقع مطابق مى‌باشد همين است، لهذا ميتوان گفت اين روايت قاعده يقين و فراغ از ذمّه را بيان مى‌كند نه استصحاب را اگرچه حضرات اينحديث شريف را از ادلّه استصحاب شمرده‌اند و با تكلّف خواسته‌اند دلالتش را تصحيح نمايند.

٥- كلّ شى‌ء طاهر حتّى تعلم انّه قذر.

يا: