المباحث الاصولية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٥ - حجّيت ظواهر

تحريم كتمان لغو ميشود.

جواب از استدلال به آيه كتمان‌

از اين تقريب و استدلال اينطور جواب داده‌اند:

استدلال مذكور تمام نيست، زيرا فائده اظهار حق تنها قبول تعبّدى نبوده تا از اظهار وجوب پذيرفتن ثابت بشود بلكه ممكنست فائده ديگرى بر وجوب اظهار حق مترتب باشد مثل اينكه در اثر كثرت افشاءكنندگان واقع مبرهن شده و حجّت تمام مى‌گردد.

و بعبارت ديگر:

سامعين در اثر كثرت مخبرين علم پيدا كرده و علمشان بر آنها حجّت مى‌گردد.

پس ميتوان گفت:

اين آيه نيز همچون آيه نفر اطلاقى از حيث پذيرفتن خبر مخبرين ندارد بلكه بخصوص حصول علم ناظر است.

٤- آيه سؤال از اهل ذكر: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.*

تقريب استدلال‌

تقريب استدلال باين آيه همچون آيه كتمان است و جواب از آن نيز آنستكه بگوئيم:

ظاهرا وجوب سؤال بمنظور تحصيل علم است نه تعبّد به جواب چنانچه در خبر واحد مطلوب همين معنا است.

٥- آيه اذن: وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ.