الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٨٢ - نيايش چهل و پنجم در وداع ماه رمضان

ما، نور ما را براى ما به كمال رسان و ما را بيامرز، كه تو بر هر كارى توانايى.» [٢] پس كسى كه از دخول به چنين سرايى- سراى توبه- پس از گشودن در و بر گماشتن راهنما غفلت ورزد، چه عذر تواند آورد؟ اى خداى من، تو كسى هستى كه در معامله با بندگان خود، همواره به سود آنان در بها مى‌افزايى و مى‌خواهى كه در معامله با تو سود برند و به افزون دهى و نزول بر آستان تو كامياب شوند، كه تو خود گفته‌اى- بزرگ و متعالى است نام تو و بلند است مرتبت تو- «هر كس كار نيكى انجام دهد، ده برابر به او پاداش داده شود و هر كه كار بدى انجام دهد، تنها همانند آن كيفر بيند.» [٣] و نيز تو خود گفته‌اى: «مثل آنان كه مال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند مثل دانه‌اى است كه هفت خوشه بر آورد، و در هر خوشه‌اى صد دانه باشد، خدا پاداش هر كه را كه بخواهد، چند برابر مى‌كند.» [٤] و نيز تو خود گفته‌اى: «كيست كه به خدا قرض الحسنه دهد، تا خدا بر آن چند برابر بيفزايد؟» [٥] و نظاير اين آيات كه در قرآن در باب مضاعف شدن حسنات نازل كرده‌اى.

بار خدايا، تويى كه به وسيله وحيى كه از عالم غيب فرستادى و به ترغيب خويش، آدميان را به چيزهايى راه نمودى كه اگر پنهان مى‌داشتى، از ديدگانشان پنهان مى‌بود. گوششان از شنيدن آواز آن ناتوان و انديشه‌هايشان از تصور آن عاجز مى‌آمد، كه تو خود گفته‌اى:

«مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم. مرا سپاس گوييد و ناسپاسى من مكنيد.» [٦] و نيز گفته‌اى: «اگر مرا سپاس گوييد، بر نعمت شما مى‌افزايم و اگر كفران كنيد بدانيد كه عذاب من سخت است.» [٧] و گفته‌اى:

(٣) سوره ٦- آيه ١٦٠

(٤) سوره ٢- آيه ٢٦١

(٥) سوره ٢- آيه ٢٤٥

(٦) سوره ٢- آيه ١٥٢

(٧) سوره ١٤- آيه ٧