الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١١٩ - نيايش نوزدهم دعاى آن حضرت به هنگام طلب باران در خشكسالى

خوش و بى‌زيان و از كران تا كران، كه از آن آواز تندر آيد و بارانش ملايم و پر دوام بود و برقش فريبناك نبود.

اى خداوند، ما را از بارانى كه به فرياد رسنده، قحط زداينده، گياه روياننده، فراگيرنده و فراوان بارنده سيراب نماى، تا گياهان ايستاده را طراوت تازه دهى و گياهان بر زمين خفته را بر پاى دارى.

اى خداوند، بارانى برسان آن سان كه آب‌ها از تپه‌ها روان دارى و چاهها از آب‌ها پر سازى و رودها به خروش آرى و نباتات برويانى و در همه شهرها ارزانى پديد آرى و چارپايان و مردمان به تن و توش آرى و براى ما خوردنيهاى خوش و گوارا كامل گردانى و كشته‌هاى ما برويانى و پستانهاى ستوران پر شير سازى و بر نيروى ما نيرويى ديگر افزايى.

اى خداوند، سايه ابر بر ما باد سموم مگردان و خنكى‌اش را شوم منماى. چنان مباد كه به جاى باران بر سر ما سنگ ببارد و به جاى آب شيرين و گوارا آب تلخ و شور.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را از بركات زمين و آسمان‌ها روزى ده. انّك على كلّ شي‌ء قدير.