الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١٠٨ - نيايش شانزدهم در طلب بخشش و تضرع در طلب عفو از عيبهاى خود

نساخته‌اى، اكنون كه به كرم خود با من مدارا ورزيده‌اى و به مؤاخذت من نشتابيده‌اى، اكنون كه از فضل و احسان خويش مرا به بردبارى نواخته‌اى و نعمت خود بر من ديگرگون نساخته‌اى و زلال احسان خود تيره نكرده‌اى، پس بر اين زاريهاى دراز من رحمت آور و بر شدت مسكنتم ببخشاى و بر نابسامانيم ترحم فرماى.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا از معاصى نگه‌دار و به فرمانبردارى خود برگمار و نعمت انابت نصيب من كن و به آب توبه پاكيزه گردان و ياريم ده كه گرد گناه نگردم و به تندرستى، نيكحالى‌ام بخش و حلاوت مغفرت به من بچشان و مرا آزاد كرده عفو و رحمت خود گردان و از خشم خود نامه امانم ده و بشارت اين نعمتها در اين جهان، پيش از فرا رسيدن آن جهان به من ده، بشارتى كه آن را بشناسم و نشان آن را به من بشناسان.

اى خداوند، اين‌ها در برابر گشادگى عرصه توان تو بر تو دشوار نباشد و تو را در حيطه قدرتت به رنج نيفكند و با آن همه بردبارى كه تو راست دشوارت نيايد و در بخششهاى كرامندت كه آيات كتاب تو بر آن دليل است، گران ننمايد، كه تو كنى هر چه خواهى و فرمان رانى به هر گونه كه اراده نمايى. انّك على كلّ شي‌ء قدير.