الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٥١ - نيايش چهل و دوم دعاى آن حضرت به هنگام ختم قرآن

نيايش چهل و دوم [١]

اى خداوند، تو مرا يارى دادى كه كتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت كنم، كتابى كه آن را همانند نورى نازل كرده‌اى و بر هر كتاب كه زين پيش نازل كرده‌اى گواهش ساخته‌اى و بر هر سخن كه گفته‌اى برتريش نهاده‌اى.

فرقانى است كه بدو حلالت را و حرامت را از هم جدا كرده‌اى.

قرآنى است كه بدو شرايع و احكام خويش آشكار ساخته‌اى. كتابى است كه در او براى بندگان هر چيز را واضح و روشن بيان كرده‌اى.

وحيى است كه بر پيامبرت محمد- صلواتك عليه و آله- نازل كرده‌اى.

بار خدايا، قرآن را نورى قرار داده‌اى كه در پرتو آن از تاريكيهاى گمراهى و نادانى برهيم، و شفايى براى هر كه از سر تصديق بر آن گوش نهد، و ترازوى عدلى كه زبانه‌اش از حق منحرف نشود، و چراغ هدايتى كه فروغ برهانش را خاموشى نيست، و رايت نجاتى كه هر كه قدم در