الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١٣١ - نيايش بيستم در طلب اخلاق ستوده و افعال پسنديده

مهربان‌ترين مهربانان.

اى خداوند، هر آرزو و گمان و حسد كه اهريمن در دل من افكند تو آن را به ذكر عظمتت و تفكر در قدرتت و تدبير بر ضد دشمنت بدل نماى.

هر ناسزا و لغو و دشنام در آبرو، يا شهادت باطل، يا غيبت مؤمن غايب يا ناسزا به حاضران و از اين گونه كه اهريمن بر زبان من مى‌افكند تو آن را به حمد و سپاس خود و افزونى در ثناى خود و بيان مجد و عظمت خود و سپاس نعمت خود و اعتراف به احسان خود و شمارش نعم خود بدل فرماى.

بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندانش. كس بر من ستم روا ندارد، زيرا تو را توان دفع ستم از من هست و من بر كس ستم نكنم، زيرا تو قادرى كه مرا از ستمگرى باز دارى. هرگز گمراه نخواهم شد زيرا تو مى‌توانى مرا به راه هدايت اندازى. هرگز فقير نشوم، زيرا كه توانگرى‌ام از توست و هرگز گردنكشى نكنم كه قدرت و توان من از توست.

اى خداوند، بر آستان مغفرت تو فرود آمده‌ام و به اميد عفو تو آهنگ كرده‌ام و به بخشايش تو دل بسته‌ام و به فضل و احسان تو اعتماد كرده‌ام و مرا آنچه سبب آمرزش تو شود، در دست نيست و كارى نكرده‌ام كه به پاداش آن شايسته عفو تو باشم و چون بدين سان خويشتن را محكوم كرده‌ام ديگر جز فضل و احسان تو پناهى ندارم.

پس درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا به فضل خويش بنواز.

اى خداوند، زبانم به هدايت بگشاى و پرهيزگارى را به من الهام كن و مرا به هر كارى كه پاكيزه‌تر است توفيق ده و به هر چه خشنودى تو در آن است برگمار.

اى خداوند، مرا به طريقت اعلى رهبرى كن و چنان كن كه بر دين تو بميرم و بر دين تو زنده شوم.