الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٣٢٢ - نيايش چهل و هفتم دعاى آن حضرت در روز عرفه

جست.

حمدى كه دوام نعمت پيشين را سبب شود و نعمتهاى تازه را دوام بخشد.

حمدى كه با گذشت روزگاران مضاعف گردد و همواره و پى در پى روى در فزونى نهد.

حمدى كه فرشتگان حسابگر از شمار آن در مانند و بر آنچه فرشتگان كاتب در لوح محفوظ ثبت كرده‌اند فزونى گيرد.

حمدى كه همتراز عرش مجيد تو بود و با كرسى رفيع تو همسنگ باشد.

حمدى كه ثوابش در نزد تو به كمال باشد و جزاى آن، هر جزاى ديگر را مستغرق خود سازد.

حمدى كه آشكارش عين نهانش بود و نهانش با صدق نيّت همراه.

حمدى كه هيچ مخلوقى همانند آن تو را نستوده باشد و كس جز تو ارج آن نشناسد.

حمدى كه هر جهد شمارگرانش را نياز به يارى افتد و هر كس آهنگ آن كند كه حق اداى آن به جاى آرد، به تأييد تواش حاجت باشد.

حمدى كه هر حمد ديگر را كه آفريده‌اى در خود گرد آورد و هر حمدى را كه زين پس بيافرينى در رشته انتظام كشد.

حمدى كه هيچ حمدى به سخن تو نزديك‌تر از او نباشد و از سراينده آن، حمد گوينده‌ترى نبود.

حمدى كه به پاس كرم تو بر نعمتها بيفزايد و تو به پاس احسانت پى در پى بر آن بيفزايى.

حمدى كه شايان عظمت ذات تو باشد و با عزت و جلال تو برابر شود.

اى پروردگار من، تحيّت و درود بفرست بر محمد و خاندان محمد،