الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٥٢ - نيايش چهل و دوم دعاى آن حضرت به هنگام ختم قرآن

پى‌اش نهاد و آيين او پيشه ساخت گمراه نگردد و آن كه چنگ در دست- آويز عصمتش زد دست هلاكت بدو نرسد.

اى خداوند، همچنان كه ما را به تلاوت قرآن يارى دادى و به عبارات نيكويش خشونت از زبان ما بر گرفتى، اينك ما را از كسانى قرار ده كه در نگهداشت و حراست او آن سان كه در خور اوست سعى مى‌ورزند و با اعتقاد به تسليم در برابر آيات محكماتش، تو را عبادت مى‌كنند و در برابر متشابهات و دلايل واضحاتش از سر تسليم اقرار مى‌نمايند.

بار خدايا، تو اين قرآن را بى‌هيچ شرح و تفسيرى، بر پيامبرت محمد صلى اللّه عليه و آله فرستادى و علم به شگفتيهايش را سراسر به او الهام فرمودى، و علم تفسير آن را به ما به ميراث دادى و ما را بر آن كس كه از علم قرآنش بهره‌اى نبود برترى نهادى و ما را به شناخت قرآن توانايى بخشيدى، تا بر كسانى كه ياراى حمل آن ندارند شرف و برترى دهى.

بار خدايا، همچنان كه دلهاى ما را حاملان قرآن ساختى و به رحمت خود شرف و فضيلت آن به ما شناساندى، بر محمد (ص) كه خطيب قرآن است و خاندان او كه خازنان علم قرآنند، درود بفرست و ما را در زمره كسانى قرار ده كه از سر صدق معترفند كه قرآن از نزد تو نازل شده، تا هيچ شك و ترديد، با يقين ما معارضه نكند و چون قدم به راه راست قرآن نهاديم هيچ چيز ما را در راه نلغزاند.

بار خدايا، بر محمد و خاندان او درود بفرست و ما را در زمره كسانى قرار ده كه در ريسمان قرآن چنگ مى‌زنند و چون در شناخت حق از باطل وامانند به دژ استوار او پناه مى‌جويند و در سايه گسترده بالهايش مى‌آرامند و در پرتو صبح تابناكش راه خويش مى‌يابند و آن مشعل فروزان را فرا راه خود مى‌دارند و چراغ معرفت خويش از چراغ او مى‌افروزند و جز او از كس هدايت نمى‌آموزند.