الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٥٤ - نيايش چهل و دوم دعاى آن حضرت به هنگام ختم قرآن

بگسل و پريشانيهاى ما به سامان آور و چون در گرماى طاقت سوز قيامت بازخواست را به پيشگاه تو مى‌ايستيم، تشنگى ما تسكين ده و در روز رستاخيز- روز وحشت بزرگ- بر پيكر ما جامه ايمنى بپوش.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و به يمن قرآن، بينوايى ما را به بى‌نيازى جبران نماى و زندگى خوش و فراوانى نعمت و وسعت رزق به ما عطا كن و ما را از صفات ناپسند و خصال نكوهيده دور دار و از فرو غلتيدن به گودال كفر و آنچه موجب نفاق است در امان دار، تا در قيامت رهنماى ما به سوى خشنودى و بهشت تو باشد و ما را در دنيا از سخط تو و تجاوز از حدود تو حفظ كند و احكام حلال و حرام تو را گواه باشد.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چون مرگ فرا رسد، به مدد قرآن بر ما آسان كن اندوه جان كندن را و رنج ناليدن را و به تنگنا افتادن نفسها را به هنگامى كه جان به گلوگاه مى‌رسد و در آن حال يكى گويد: آيا افسون كننده‌اى نيست؟ [٢] در اين حال فرشته مرگ براى گرفتن جان، از درون پرده‌هاى غيب آشكار شود و از كمان مرگ تيرهاى وحشت فراق به سوى او بگشايد و برايش جامى از زهر قتّال مرگ بياميزد و زمان رحيل و رخت بر بستن به سراى آخرت نزديك شود و اعمال چونان قلاده‌هايى [٣] بر گردنها افتد و از آن پس تا روز رستاخيز گورها مأواى ما شود.

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ورود ما را به آن سراى كهنه و درنگ دراز ما را ميان طبقات خاك سرد بر ما مبارك گردان.

پس از بيرون شدن ما از دنيا، گورهاى ما را بهترين منازل ما گردان و به‌

(٣) سوره ١٧- آيه ١٣