الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٣١٩ - نيايش چهل و هفتم دعاى آن حضرت در روز عرفه

بار خدايا، تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست:

خداوند يكتاى تنهاى بى همانند و يگانه.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند كريم و بخشنده و در كرم و بخشندگى به حد نهايت، خداوند عظيم و در عظمت بى‌مانند، كبير و صاحب كبريا.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند متعال و در نهايت تعالى و سخت انتقام گيرنده.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند بخشاينده مهربان داناى حكيم.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند شنواى بيناى بى آغاز و آگاه.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند كريم در كرم از همه افزون بر دوام و هميشه جاويدان.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوندى كه پيش از همه بوده و پس از همه خواهد بود.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوندى كه در عين اعتلا بر همه، نزديك است و در عين نزديكى متعالى.

تويى آن خداى يكتا، كه هيچ خدايى جز تو نيست: خداوند شكوهمند بزرگ بزرگوار و شايان ستايش.

تويى خداوندى كه هر چه آفريده‌اى نه از هيچ اصل و مايه آفريده‌اى، و هر چه را نقش بسته‌اى بى‌هيچ نمونه‌اى نقش بسته‌اى، و هر چه پديد آورده‌اى بى‌هيچ تقليدى پديد آورده‌اى.

تويى كه هر چه به عرصه وجود آورده‌اى به ميزان معين آورده‌اى و هر چيز آماده كرده‌اى و كارهاى عالم نيك سامان داده‌اى.

تويى كه در آفرينش شريكى ياريت نكرده و در كارها به وزيريت‌