الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٣٢١ - نيايش چهل و هفتم دعاى آن حضرت در روز عرفه

منزهى تو، اى خداوندى كه دستت به نيكيها گشاده است. اگر هدايتى هست، از جانب توست. هر كس از متاع اين جهانى يا ثواب آن- جهانى چيزى از تو خواهد، بيابد.

منزهى تو، اى خداوندى كه هر چه در عرصه پهناور علم تو جاى دارد در برابرت خاضع است و هر چه فرود عرش توست در برابر عظمتت خاشع است و همه آفريدگانت در برابرت سر تسليم فرو دارند.

منزهى تو، نه به حواس ما در آيى، نه به دست پسودن و لمس احساس شوى، نه كس بر تو مكرى تواند كرد، نه كس از تو چيزى پنهان تواند داشت، نه كس تواند با تو راه خلاف پويد يا با تو منازعه كند يا بر تو چيره گردد يا با تو جدال كند يا بفريبدت يا بر تو كيدى انديشد.

منزهى تو اى خداوند، راه تو راهى هموار است و فرمان تو طريق نيكبختى است. تو زنده‌اى و همه را به تو نياز است.

منزهى تو اى خداوند، سخنت همه حكمت است و تقديرت حتم.

چون اراده كنى، به اجرا در آيد.

منزهى تو اى خداوند، كس نيست كه مشيّت تو را باز گرداند و كلمات تو دگرگونى نپذيرد.

منزهى تو اى خداوند، آثار قدرتت آشكار است. آفريننده آسمان‌هايى و خالق جانهايى.

حمد باد تو را، حمدى كه به دوام تو بر دوام ماند.

حمد باد تو را، حمدى كه تا نعمتت جاودانه است جاودانه ماند.

حمد باد تو را، حمدى در برابر احسانت، حمدى كه به خشنوديت بيفزايد.

حمد باد تو را، با هر حمد گوى ديگر، و شكر باد تو را، شكرى كه شكر گزاران از اداى آن بازمانند.

حمد باد تو را، حمدى كه تنها تو را سزد و بدان جز به تو تقرب نتوان‌