الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٨١ - نيايش چهل و پنجم در وداع ماه رمضان

پاداش نيك دهى كسى را كه سپاست گويد، با آنكه تو خود او را سپاس گفتن الهام كرده‌اى.

جزاى خير دهى كسى را كه تو را بستايد، با آنكه تو خود او را ستايشگرى آموخته‌اى.

عيب كسى را مى‌پوشى كه اگر مى‌خواستى، رسوايش مى‌ساختى.

به كسى عطا مى‌كنى كه اگر مى‌خواستى، عطا از او باز مى‌گرفتى. و آن دو يكى در خور آن بود كه رسوايش كنى و يكى سزاى آن بود كه عطاى خويش از او بازگيرى. ولى تو اى خداوند، كار خود بر تفضل بنا نهاده‌اى و قدرت خود را بر گذشت از گناهان جارى داشته‌اى.

با آنان كه تو را عصيان كنند، با بردبارى روياروى شوى و آنان را كه آهنگ ستم بر خود كنند، مهلت دهى. آرى اى پروردگار من، مهلتشان دهى و با آنان مدارا كنى، باشد كه به سوى تو باز گردند، و چاره كارشان به توبه سپارى، تا آن كه بايد هلاك شود به خلاف رضاى تو در مهلكه نيفتد و آن كه از نعمت تو مست غرور شده و طريق شقاوت در پيش گرفته بدبخت نگردد، مگر آنگه كه ديگرش عذر نماند و حجت بر او تمام شود. همه اين‌ها از روى كرم و عفو توست اى خداى بخشنده و سودى است كه از عطوفت تو حاصل گردد، اى خداى بردبار.

اى خداوند، تويى كه در عفو به روى بندگانت گشوده‌اى و آن را توبه ناميده‌اى. و براى رسيدن به اين در، آياتى را كه بر پيامبرت وحى كرده‌اى راهنما ساخته‌اى، تا كسى آن در گم نكند، كه تو اى خداوندى كه بزرگ و متعالى است نام تو، خود گفته‌اى: «به درگاه خدا توبه كنيد، توبه‌اى از روى اخلاص باشد كه پرودگارتان، گناهانتان را محو كند و شما را به بهشتهايى داخل كند كه در آن نهرها جارى است. در آن روز، خدا پيامبر و كسانى را كه به او ايمان آورده‌اند فرو نگذارد، و نورشان پيشاپيش و در سمت راستشان در حركت باشد. مى‌گويند: اى پروردگار