ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٦٣ - مقصود از بندگان خاص(الذين اصطفينا) كه خداوند كتاب را به ايشان به ارث رساند

[مقصود از بندگان خاص‌(الَّذِينَ اصْطَفَيْنا) كه خداوند كتاب را به ايشان به ارث رساند]

مفسرين در اينكه منظور از اين بندگان خاص چه كسانى هستند اختلاف كرده‌اند، بعضى‌[١] گفته‌اند: انبيا هستند . بعضى‌[٢] ديگر گفته‌اند: بنى اسرائيلند، كه جزو مشمولين آيه‌(إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ)[٣] هستند .

و بعضى‌[٤] ديگر گفته‌اند: امت محمد ٦ هستند كه قرآن را از پيغمبر خود ارث برده، و نيز به سوى او بازگشت مى‌كنند، و علمايشان بدون واسطه و بقيه امت به واسطه علما از قرآن بهره‌مند مى‌شوند . و بعضى‌[٥] ديگر گفته‌اند: تنها علماى امت محمد ٦ هستند .

بعضى‌[٦] ديگر- كه روايات بسيار زيادى از امام باقر و صادق (ع) بر طبق گفته آنان هست- گفته‌اند: مراد از اين كسان كه اصطفاء شده‌اند، ذريه رسول خدا ٦ از اولاد فاطمه (ع) هستند، كه جزو آل ابراهيم و مشمول آيه‌(إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ) نيز هستند. و رسول خدا ٦ هم تصريح فرموده، به اينكه: آنان عالم به قرآن هستند، و نظر ايشان در باره قرآن صائب است.

و در روايت انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى لن يفترقا حتى يردا على الحوض [٧]- كه متواتر و مورد اتفاق دو طايفه شيعه و سنى است- فرموده: آنان ملازم قرآنند.

پس بنا بر اين، معناى آيه چنين مى‌شود: بعد از آنكه ما قرآن را به تو وحى كرديم- چون كلمه ثم معناى تاخير رتبه را افاده مى‌كند- آن را به ذريه تو ارث داديم، البته آن ذريه‌ات كه ما اصطفايشان كرديم، و از بين همه بندگان آنان را در همان روزى كه آل ابراهيم را برمى‌گزيديم انتخاب كرديم، و اضافه شدن كلمه عباد به كلمه نا كه نون عظمت است اضافه تشريفى است، و مى‌خواهد به شرافت ذريه اشاره كند.

[١] ( ١ و ٢) مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٠٨.

[٢] ( ١ و ٢) مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٠٨.

[٣] خدا آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را از بين همه عالميان برگزيده است. سوره آل عمران، آيه ٣٣.

[٤] ( ٤ و ٥ و ٦) مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٠٨. منهج الصادقين، ج ٧، ص ٤٤٨.

[٥] ( ٤ و ٥ و ٦) مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٠٨. منهج الصادقين، ج ٧، ص ٤٤٨.

[٦] ( ٤ و ٥ و ٦) مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٠٨. منهج الصادقين، ج ٧، ص ٤٤٨.

[٧] من دو چيز گرانبها در پيش شما مى‌گذارم و مى‌روم، يكى كتاب خدا و ديگرى عترتم و اهل بيتم و از هم جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض مرا ديدار كنند. سفينة البحار، ج ١، ص ١٣٢. و المراجعات، ص ٤١.