ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٠٠ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه أ فمن شرح الله صدره للإسلام ، عند ربكم تختصمون و مراد از الذي جاء بالصدق و )

و در مجمع البيان در ذيل جمله‌(وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ) مى‌گويد: بعضى گفته‌اند: منظور از آن كس كه صدق آورده، رسول خدا ٦ است و منظور از آنكه وى را تصديق كرده على بن ابى طالب (ع) است. و اين معنا از ائمه هدى از آل محمد (ع) نيز روايت شده‌[١].

مؤلف: اين روايت را الدر المنثور[٢] هم از ابن مردويه، از ابو هريره روايت كرده و ظاهرا مضمونش از باب تطبيق باشد، چون در ذيل آيه تصديق كنندگان را به متقين تعبير نموده.

و از طرق اهل سنت روايت شده‌[٣] كه آن كس كه رسول خدا ٦ را تصديق كرد، ابو بكر بود. اين روايت هم از باب تطبيق خود راوى است، و روايت‌[٤] شده كه آن كس كه قرآن را آورده جبرئيل است. و آن كس كه قرآن را تصديق كرده رسول خدا ٦ است. اين روايت هم باز از باب تطبيق است، علاوه بر اين سياق آن را تكذيب مى‌كند، چون آيات مورد بحث در مقام بيان اوصاف رسول خدا ٦ و مؤمنين است و جبرئيل از اين سياق بيگانه است و سخنى در باره او نيست.

[١] مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٩٨.

[٢] ( ٢ و ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٥، ص ٣٢٨.

[٣] ( ٢ و ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٥، ص ٣٢٨.

[٤] ( ٢ و ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٥، ص ٣٢٨.