ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٥٠ - بحث روايتى(رواياتى در باره مخاصمه ملأ اعلى، استكبار ابليس و اباء او از سجده بر آدم، و اوصاف متكلفين)

مؤلف: نظير اين روايت را صدوق در كتاب توحيد به سند خود از محمد بن مسلم، از امام صادق (ع) نقل كرده‌[١].

و در اين قصه روايات ديگرى نيز هست كه ما آنها را در ذيل اين قصه در سوره بقره و اعراف و حجر و اسراء آورده‌ايم، بدانجا مراجعه شود.

و از كتاب جوامع الجامع از رسول خدا ٦ روايت شده، كه فرمود: براى متكلف (كسى كه چيزى را براى خود قائل است كه اهل آن نيست)، سه علامت است: اول آنكه با ما فوق خود درمى‌افتد، دوم اينكه به كارهايى اقدام مى‌كند و آرزوهايى در سر مى‌پروراند كه هرگز به آنها نمى‌رسد، و سوم اينكه چيزهايى مى‌گويد كه علمى بدان ندارد[٢].

مؤلف: نظير اين روايت را مرحوم صدوق در كتاب خصال از امام صادق (ع) از لقمان نقل كرده كه در ضمن وصيت‌هايش به فرزندش فرموده است‌[٣]. و نيز از طرق اهل سنت‌[٤] نظير آن نقل شده. و در بعضى از اين روايات به جاى ينازع من فوقه- با ما فوق خود درمى‌افتد عبارت ينازل من فوقه- با ما فوق خود هماوردى مى‌كند آمده.

[١] توحيد الصدوق، ص ١٥٣، ح ١، طبع جامعه مدرسين.

[٢] جوامع الجامع، ط قم، ص ٣٩٥.

[٣] خصال الصدوق، ص ١٢١، ح ١١٣.

[٤] الدر المنثور، ج ٥، ص ٣٢٢.