ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٨٥ - بحث روايتى(رواياتى در باره شان نزول آيات و عجبوا أن جاءهم منذر منهم و قال الكافرون و در باره ص )

چشم مى‌خورند تصور كرد، تا بتواند مطلب خود را بيان نمايد.

و در كتاب علل به سند خود از اسحاق بن عمار روايت كرده كه گفت: از ابى الحسن موسى بن جعفر (ع) پرسيدم: چه شد كه نماز داراى يك ركوع و دو سجده گشت و چه شد كه داراى دو سجده شد ولى داراى دو ركوع نشد؟ فرمود: حال كه از چيزى سؤال كردى دلت را براى فهميدن جوابش خالى و حواست را جمع كن. اولين نمازى كه رسول خدا ٦ خواند نمازى بود كه در آسمان در پيش روى خداى تبارك و تعالى در جلو عرش او خواند. و آن چنان بود كه وقتى آن جناب را به معراج بردند تا جلو عرش بالا رفت. خداى تعالى به او فرمود: اى محمد! نزديك صاد بيا و محل سجده خود را بشوى و طاهر كن و براى پروردگارت نماز بخوان. پس رسول خدا ٦ به همان نقطه‌اى كه خداى تعالى دستورش داده بود نزديك شده، وضو گرفت و وضويش را كامل كرد.

پرسيدم: فدايت شوم صاد چه بود؟ كه آن جناب مامور شد از آن براى وضو گرفتن استفاده كند؟ فرمود: چشمه‌اى است كه از يكى از اركان عرش مى‌جوشد و آن را آب حيوان مى‌نامند. و آن همان است كه خداى تعالى در باره‌اش مى‌فرمايد:(ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ)- تا آخر حديث‌[١].

مؤلف: اين معنا- كه صاد نهرى است كه از ساق عرش بيرون مى‌آيد- در كتاب معانى الاخبار از سفيان ثورى از امام صادق (ع) نيز روايت شده‌[٢] و در مجمع البيان از ابن عباس روايت آورده كه گفت: صاد يكى از اسماى خداست. و سپس اضافه كرده كه اين معنا از امام صادق (ع) نيز روايت شده‌[٣].

و در كتاب معانى به سند خود از اصبغ از على (ع) روايت آورده كه در معناى آيه‌(وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ) فرمود: منظورشان بهره‌اى است كه از عذاب خدا دارند[٤].

[١] علل الشرائع، ص ٣٣٤، ح ١.

[٢] معانى الاخبار، ص ٢٢.

[٣] مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٦٥.

[٤] معانى الاخبار، ص ٢٢٥، ح ١.