بوده است . آری یک نفر مادی مسلک می‌تواند این چنین فکر کند ولی یک نفر تربیت‌ شده در مکتب الهی اینطور فکر نمی‌کند ، او می‌گوید : ممکن نیست که جهان‌ بدست چند نفر دیوانه ویران شود ، او می‌گوید درست است که جهان بر سر پیچ خطر قرار گرفته است ولی خداوند همانطور که در گذشته البته در شعاع‌ کوچکتری این معجزه را نشان داده ، بر سر پیچهای خطر بشر را یاری کرده و از آستین غیب مصلح و منجی رسانده است ، در این شرائط نیز چنان خواهد کرد که عقلها در حیرت فرو رود . او می‌گوید : کار جهان عبث نیست ، او می‌گوید اگر چنان شود که مادی مذهبان می‌گویند و ظهور انسان در روی زمین‌ مصداق مثل معروف عربی بشود " ما أدری أسلم ام ردع . " یا مصداق سخن‌ حافظ بشود که :

راستی خاتم فیروزه بو اسحاقی

خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود

با حکمت و عنایت پروردگار منافی خواهد بود :

اذ مقتضی الحکمة والعنایة

ایصال کل ممکن لغایة

خیر ، عمر جهان بپایان نرسیده است ، هنوز اول کار است ، دولتی مقرون‌ به عدل و عقل و حکمت و خیر و سعادت و سلامت و امنیت و رفاه و آسایش و وحدت عمومی و جهانی در انتظار بشریت است ، دولتی که در آن دولت‌ حکومت با صالحین است و انتخاب اصلح به معنی واقعی در آن صورت خواهد گرفت . روز بهروزی خواهد رسید " « و اشرقت الارض بنور ربها »" . روزی که " « اذا قام »