فلاسفه اسلامی از همین تعبیر قرآنی استفاده کرده ، جهان طبیعت را عالم‌ شهادت ، و جهان ملکوت را عالم غیبت اصطلاح کرده‌اند . در ادبیات عرفانی ما از غیب و نهان و پشت پرده و اینکه راز نهان و پشت پرده و ماوراء ظاهری هست زیاد سخن رفته و لطف و زیبائی خاصی به آن‌ داده است . حافظ می‌گوید :

ز سر غیب کس آگاه نیست قصه مخوان

کدام محرم دل ره درین حرم دارد

هم او میگوید :

ما از برون در شده مغرور صد فریب

تا خود درون پرده چه تدبیر می‌کنند

خیام می‌گوید :

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من

وین خط معما نه تو خوانی و نه من

هست از پس پرده گفتگوی من و تو

چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من

برای ایمان و اعتقاد ما به عالم شهادت ، حواس ما کافی است . اساسا این عالم از آن جهت شهادت نامیده شده است که ما با حواس خود با آن سر و کار داریم و محسوس و ملموس ما است ، علیهذا نیازمند به معرف و معلمی برای اینکه بوجود چنین جهانی مؤمن بشویم نیستیم . نیازمندی ما به‌ معلم و تعلیم و تحقیق برای