مدینه شدند این سه نفر جلو آمدند گفتند سلام علیکم ، مسلمین اعتنا نکردند ، گفتند حال شما چطور است ؟ باز کسی جواب نداد ، با هرکسی حرف زدند جوابی نشنیدند . به خانه‌هایشان رفتند زن و بچه‌هایشان فهمیدند که پیغمبر اکرم به اصطلاح امروز آنها را بایکوت کرده است . از آن ساعت زنها و بچه‌هاشان هم سیاست منفی سکوت را در باره آنها پیش گرفتند ، با زنهایشان حرف زدند جواب ندادند . با بچه‌هایشان حرف زدند جواب ندادند . این سه نفر آنچنان تنها ماندند که در این شهر یکنفر حاضر نبود با آنها صحبت کند . زنهایشان غذا می‌پختند و جلوشان می‌گذاشتند ولی کلمه‌ای حرف‌ نمی‌زدند تا آنجا که خودشان فهمیدند چون مرتکب گناه شده‌اند باید توبه‌ای‌ جدی نمایند و خداوند توبه آنها را بپذیرد و به پیامبرش اعلام کند و از طریق پیامبر مردم نیز توبه آنها را قبول شده تلقی کنند . پس از بالا باید شروع کرد گنه کاریم و خدا را باید راضی کنیم . سربکوه گذاشتند و چندین‌ روز بحال توبه بودند تا خداوند توبه شان را قبول کرد . داستان حسین بن علی ( ع ) از نظر حسن رهبری و نفوذ رهبر شگفت انگیز است ، داستان این هفتاد و دو تن از نظر رهبری و رهبری پذیری نمونه‌ بی‌نظیری در جهان است و با اینکه رهبر روز اول اعلام می‌کند که ما در راه‌ هدف کشته می‌شویم توانست نفوس مستعد را گرد آورد . گروهی فدائی ساخت‌ تا آنجا که به درستی قسم خوردند که جان ناقابل ما قابل قربان تو نیست ، گفتند بخدا قسم دوست داشتیم هزار بار کشته می‌شدیم