نقص علم و اطلاعات خود معترف باشد . حدیث لطیفی هست مبنی بر اینکه علم در سه درجه است ، تعبیر حدیث‌ اینست که علم سه وجب است ، بشر همین که بوجب اول علم می‌رسد تکبر باو دست میدهد و همین که بوجب دوم میرسد تواضع و فروتنی باو دست میدهد زیرا معلومات خود را در برابر مجهولات ناچیز می‌بیند وقتی که بوجب سوم‌ میرسد می‌فهمد که هیچ چیز نمی‌فهمد و می‌گوید معلومم شد که هیچ معلوم نشد . بو علی سینا رباعی معروفی دارد ، می‌گوید :

دل گرچه در این بادیه بسیار شتافت

یک موی ندانست ولی موی شکافت

اندر دل من هزار خورشید بتافت

آخر به کمال ذره‌ای راه نیافت

بزرگترین دانشمند فیزیک و ریاضی و در واقع بزرگترین دانشمند طبیعت‌ شناس عصر ما اینشتاین است . در مقدمه " خلاصه فلسفی نظریه نسبیت " می‌گوید : بشر پس از آشنا شدن با فیزیک جدید همین قدر می‌تواند ادعا کند که با الفبای کتاب آفرینش آشنا شده است نه بیشتر . یعنی مثل بشر از نظر آشنائی با حقایق جهان مثل کودکی است که تازه بدبستان رفته و الفبای‌ یک زبان را شناخته است ، این کودک تا وقتی که بتواند کتاب‌های علمی که‌ بان زبان نوشته شده است بخواند و بفهمد ، چقدر فاصله دارد ؟ بشر امروز نیز تا وقتی که بتواند کتاب طبیعت را بخواند همین قدر بلکه بیشتر فاصله‌ دارد .