دیگری هم نتواند جای او را بگیرد ، یعنی باید چنین فرض کنیم که بشر یک‌ رشته احتیاجات دارد که آن احتیاجات را فقط دین تأمین می‌کند ، چیز دیگری‌ غیر از دین و مذهب قادر نیست آن احتیاجات را تأمین کند . و الا اگر چیزی در این دنیا پیدا شد که توانست مثل دین یا بهتر از دین آن حاجت و آن خواسته را که دین تأمین می‌کرده است تأمین کند ، آن وقت دین از میان‌ می‌رود ، خصوصا اگر بهتر از دین هم تأمین کند . در پیشرفت تمدن چقدر چیزهاست که به چشم خودمان می‌بینیم زود به زود عوض می‌شود ، یک چیزی می‌آید و فورا جای آنرا می‌گیرد یک مثال محسوس‌ عرض کنم ، خیلی ساده ، تا چند سال پیش همه ما جوراب نخی می‌پوشیدیم ، یک مرتبه این جوراب‌های نایلونی آمد . تا آمد بلا درنگ جورابهای نخی از بین رفت ، و حتی کاسبها و آن کسانی که کارشان و شغلشان کار جوراب نخی‌ فروشی بود ، اگر به کار دیگری تغییر شغل ندادند همه از بین رفتند ، چون‌ بشر عاشق چشم و ابروی جوراب نخی نیست ، جوراب می‌پوشد برای اینکه‌ جوراب داشته باشد ، پوششی برای پاداشته باشد ، می‌خواهد دوام داشته باشد ، قشنگ و زیبا باشد ، لطیف باشد ، وقتی یک چیزی آمد که دوامش از این‌ بهتر و خودش هم لطیف تر و صرفه‌اش نیز بیشتر است ؟ این باید برود دنبال کارش زیرا زمانی خواسته‌های بشر را تأمین می‌کرد و تا آن زمان هم جا داشت ، حالا چیزی دیگری پیدا شده که آن خواسته را خیلی بهتر از آن تأمین‌ می‌کند . چگونه است که وقتی چراغ برق آمد چراغ موشی