امدادهای غیبی در زندگی بشر - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠
بگیرد آن را بشکم خود میزند ، خودکشی میکند و کوچکترین حظی از وجود خود نمیبرد . میگویند از عمر زمین در حدود چهل میلیارد سال میگذرد و از عمر انسان در حدود یک میلیون سال ، میگویند اگر همه زمین و حیوان و انسان را که بر روی زمین بوجود آمده ، کوچک کنیم و نسبت بگیریم ، مثلا عمر زمین را یکسال فرض کنیم و نسبت بگیریم ، هشت ماه از این سال گذشته و اساسا جانداری در آن وجود نداشته است ، در حدود ماه نهم و دهم اولین جاندارها بصورت ویروسها ، باکتریها و موجودات تک سلولی بوجود آمده است . در هفته دوم ماه آخر سال پستانداران بوجود آمدهاند ، در ربع آخر از ساعت آخر از روز آخر سال انسان بوجود آمده است ، دورهای که دوره تاریخی انسان بشمار میرود و انسان قبل از آن در حال توحش در جنگلها و غارها زندگی میکرده است شصت ثانیه اخیر آن است ، که در این شصت ثانیه اخیر است که استعداد انسان ظهور کرده و عقل و علم بشر دستاندر کار شده و تمدن عظیم و شگفتآور بوجود آمده است و انسان استعداد خود را کم و بیش بظهور رسانده است . در همین شصت ثانیه است که انسان خلیفة الله بودن خود را بثبوت رسانیده است . حالا اگر بنا باشد که انسان بهمین زودی با مهارت شگرف علمی خود ، خود را نابود کند و اگر واقعا انسان با قدرت علمی خود گور خود را به دست خود کنده باشد و چند گامی بیشتر تا گور خود فاصله نداشته باشد . اگر واقعا چنین خودکشی اجتماعی در انتظار بشر باشد باید بگوئیم خلقت این موجود بسی بیهوده و عبث