سبکباری و آزادی است . اما این حکیم عالیقدر روسی چقدر خوب ارزش " سرمایه " های معنوی را درک کرده است ، او نمی‌گوید ایمان " سربار " است می‌گوید " سرمایه است " . من هنگامی که این سخن تولستوی را دیدم‌ بیاد شعر معروف ناصر خسرو افتادم ، آنجا که بفرزندش خطاب کرده می‌گوید :

زد دنیا روی زی دین کردم ایراک

مرا ، بی‌دین ، جهان ، چه بود و زندان

مرا پورا ز دین ملکی است در دل

که آن هرگز نخواهد گشت ویران

دین ، پشتوانه اخلاق و قانون

رکن اساسی در اجتماعات بشری اخلاق است و قانون ، اجتماع قانون و اخلاق‌ می‌خواهد و پشتوانه قانون و اخلاق هم فقط و فقط دین است . اینکه می‌گویند اخلاق بدون پایه دینی هم استحکامی خواهد داشت ، هرگز باور نکنید ، درست مثل اسکناس بدون پشتوانه است که اعتباری ندارد ، مثل اعلامیه حقوق بشر است که فرنگیان منتشر کردند و می‌کنند و خودشان هم‌ قبل از دیگران علیه آن قیام کرده و می‌کنند ، چرا ؟ چون متکی به ایمانی که‌ از عمق وجدان بشر برخاسته باشد نیست . ژرژ بیدو که زمانی خودش رهبر سوسیالیستهای فرانسه بود وقتی که خواستند به الجزایر استقلال بدهند آمد جزو سازمان‌های آدم کشی ها قرار گرفت ، که‌ چرا به