میهمانان ارجمند ، استادان گرامی و دوستان عزیز ، بدون شک ما در یک‌ نقطه حساس از حیات تاریخ اجتماعی خویش واقع شده‌ایم : در میان دو فضای‌ غیر موافق و دو موقعیت مخالف . گذشته‌ای داریم با فرهنگ سرشار و گرانبهایش از یک طرف ، و آنچه را که تمدن امروز جهان و مخصوصا تمدن غرب برای ما به ارمغان آورده است ، از طرف دیگر . ما در این میان وظیفه‌ای استوار و سنگین داریم ، زیرا که گسستن پیمان‌ همه جانبه با گذشته خردمندانه نیست و از طرفی تسلیم بدون اندیشه به تمدن‌ و ره آورد امروز هم کاری است غیر عاقلانه . ما کوشیده‌ایم که از میان‌ فرهنگ گذشته و اصیل خود اصول عالی و زنده‌اش را بشناسیم و با دیدی هر چه‌ روشن‌تر اصول زنده تمدن امروز را نیز فرا گیریم . البته ما می‌توانستیم همچون خاشاکی باشیم و بر روی امواج تعصبات و خرافات گذشتگان بهر طرف کشیده شویم و یا آنکه در گرداب فساد تمدن غرب‌ سقوط کنیم . ولی ما تصمیم گرفتیم خود موجی باشیم ، جوشی داشته باشیم و خروشی ، و بدین خاطر مبارزه‌ای پی‌گیر در پیش گرفتیم هم با خرافات و تعصبات‌ گذشتگان و هم با زشتیها و بد اندیشیهای جهان تازه . این تکاپو و پیکار مقدس را برای شناخت هر چه بیشتر و همه جانبه‌