امدادهای غیبی در زندگی بشر

٥ ص

٦ ص

٧ ص

امدادهای غیبی در زندگی بشر - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١

یا من هو اختفی لفرط نوره

الظاهر الباطن فی ظهوره

در ادبیات فارسی تمثیل عالی و لطیفی از زبان ماهی و آب آورده شده که‌ خیلی جالب است . گوینده و سراینده آنرا نمی‌شناسم ، می‌گوید :

بدریائی ، شناور ماهیی بود

که فکرش را چو من کوتاهیی بود

نه از صیاد تشویقی کشیده

نه رنجی از شکنج دام دیده

نه جان از تشنگی در اضطرابش

نه دل سوزان ز داغ آفتابش

در این اندیشه روزی گشت بی تاب

که می‌گویند مردم : آب ، کو آب ؟

کدام است آخر آن اکسیر جانبخش

که باشد مرغ و ماهی را روان بخش

گر آن گوهر متاع این جهان است

چرا یا رب ز چشم من نهان است

جز آبش در نظر شام و سحر نه

در آب آسوده وز آبش خبر نه

مگر از شکر نعمت گشت غافل

که موج افکندش از دریا به ساحل