نقل می‌کنیم ولی با اینکه عقل حکم می‌کند که از مشاهده چنین دور نمائی بر خود بلرزیم ، چون جزئی از وجودمان از آن لذت میبرد و شکافی عمیق روح ما را بدو قسمت سالم و ناسالم تقسیم می‌کند ، برای جلوگیری از بدبختی تصمیم‌ قاطعی نمی‌گیریم " . چه تصمیمی ؟ مگر بشر قادر است چنین تصمیمی بگیرد ؟ هم او می‌گوید : " دوره بوجود آمدن انسان نسبت بدوره تاریخی طولانی ، ولی نسبت بدوره‌های زمین شناسی کوتاه است . تصور می‌کنند انسان یک‌ میلیون سال است که بوجود آمده ، اشخاصی هستند و از آن جمله اینشتاین که‌ بزعم آنها بسیار محتمل است که انسان دوره حیات خود را طی کرده باشد و در ظرف سنین معدودی موفق شود با مهارت شگرف علمی خود ، خویشتن را نابود کند " . انصافا اگر بر اساس علل مادی و ظاهری قضاوت کنیم این بدبینی‌ها بسیار بجا است . فقط یک ایمان معنوی ، ایمان به " امدادهای غیبی " و اینکه‌ جهان را صاحبی باشد خدانام لازم است که این بدبینی‌ها را زایل و تبدیل به‌ خوشبینی کند و بگوید بر عکس ، سعادت بشریت ، رفاه و کمال بشریت ، زندگی انسانی و زندگی مقرون به عدل و آزادی و امن و خوشی بشر ، در آینده‌ است و انتظار بشر را می‌کشد . اگر این بدبینی را بپذیریم واقعا مسأله صورت عجیب و مضحکی بخود می‌گیرد ، مثل بشر مثل طفلی می‌شود که در اولین لحظه‌ای که قادر می‌شود چاقو بدست