امدادهای غیبی در زندگی بشر

امدادهای غیبی در زندگی بشر - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧

ای برون از وهم و قال و قیل من

خاک بر فرق من و تمثیل من

این جهان ، هستی خود را ، نظم خود را ، حیات و نشاط خود را از جهان‌ دیگر دارد . این جهان بمنزله کف است و آن جهان دریا .

جنبش کف ها ، ز دریا روز و شب

کف همی بینی دریائی عجب

ما چو کشتی‌ها بهم برمی‌زنیم

تیره چشمیم و در آب روشنیم

ای تو در کشتی تن رفته بخواب

آب را دیدی نگر در آب آب

آب را آبی است کو میراندش

روح را روحی است کو می‌خواندش

عشق ، بحری ، آسمان بر وی کفی

چون زلیخا در هوای یوسفی

دور گردان را ز موج عشق دان

گر نبودی عشق بفسردی جهان

کی جمادی محو گشتی در نبات ؟

کی فدای روح گشتی نامیات ؟

روح کی گشتی فدای آن دمی ؟

کز نسیمش حامله شد مریمی ؟

هر یکی بر جا فسردی همچو یخ

کی بدی پران و جویان چون ملخ

ذره ذره عاشقان آن جمال

رو کند سوی علو همچون نهال