ترجمه کرده است ، در بین آنها چند خطابه از ویکتور هوگو نویسنده معروف‌ فرانسوی است ، هوگو در یکی از خطابه‌های خیلی عالی‌اش می‌گوید : " راستی‌ اگر انسان اینطور فکر کند که عدم است و بعد از این زندگی نیستی مطلق‌ است ، دیگر اصلا برای او زندگی ارزشی نخواهد داشت ، آن چیزی که زندگی را برای انسان گوارا و لذت بخش می‌سازد ، کار او را مفرح می‌سازد ، به دل او حرارت و گرمی می‌بخشد ، افق دید انسان را خیلی وسیع می‌کند ، همان چیزی‌ است که دین به انسان می‌دهد ، یعنی اعتقاد به جهان ابدیت ، اعتقاد به‌ خلود ، اعتقاد به بقاء بشر ، اعتقاد به اینکه تو ای بشر ! فانی نیستی و باقی خواهی بود ، تو از این جهان بزرگتری ، این جهان برای تو یک آشیان‌ کوچک و موقتی است ، این جهان فقط یک گاهواره است ، برای دوران کودکی‌ تو است ، دوران بیشتر دوران دیگری است " . از تولستوی حکیم معروف روسی می‌پرسند ایمان چیست . آنرا برای ما تعریف کن . می‌گوید : ایمان همان چیزی است که انسان با آن زندگی می‌کند ، سرمایه زندگی است . واقعا عجب جمله ساده و پر مغزی است . ایمان همان چیزی است که بشر با آن زندگی می‌کند شما این جمله را مقایسه‌ کنید با طرز تفکر یک عده سبک مغز بی‌خبر و بی‌اطلاع که خیال می‌کنند دین‌ برای بشر " سربار " است ، بیدینی نوعی آزادی و سبکباری است ! اینها خیال می‌کنند ، پا بند نبودن بهر چیزی نامش آزادی است ، بنابراین پا بند نبودن به عقل و انسانیت و اخلاق و شرافت چون بالاخره هر چه هست پا بند نبودن است