استفاده می‌کردند و کلید آنرا با خود می‌بردند ، این عدم اعتمادها و این‌ رسمها و این شلوارها در جامعه ما هرگز وجود نداشته و حتی یک نفر از مردم‌ ما آن را نمی‌شناسد هر کس شنیده فقط از قرون وسطای اروپا شنیده ، اما تهیه کننده فیلم چنین وانمود می‌کند که در جامعه ما وجود داشته و دارد و اگر فرنگیها در شش هفت قرن قبل در میانشان معمول بوده است در جامعه ما هنوز هم وجود دارد ! آیا اگر یک خارجی این فیلم را ببیند جز این می‌فهمد که استفاده از کمربند عفت در ایران معمول بوده و هنوز هم در میان آنها معمول است .

ابتذال هنری

تهیه کننده فیلم از یک طرف اجراء قانون محلل را آنقدر جاری و ساری‌ می‌داند که گروهی محلل حرفه‌ای برایش می‌تراشد ، و از طرف دیگر یک فرد بازاری را که معمولا بیش از دیگران از مسائل دینی مطلع است از وجود چنین‌ قانونی بی خبر اعلام می‌کند . تهیه کننده فیلم قهرمان فیلم خود را یک‌ بازاری قرار می‌دهد و آنگاه بدون توجه به روحیه صنفی و طبقه‌ای او که‌ محافظه کارانه است و مانند هر سرمایه‌دار دیگری مشکلات خود را زیرکانه حل‌ می‌کند ، کارد به دستش می‌دهد و او را وادار به عربده کشیدن می‌کند که " لکه ننگ را جز با خون نمی‌شود پاک کرد " . قهرمان فیلم از طرفی بازاری‌ و متدین است و تنها وجدانش این مشکلات را به وجود آورده و در جستجوی‌ راه حل وجدانی است و اگر نه از