امدادهای غیبی در زندگی بشر - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٥

اسلام که جز شعاع وحی هیچ قدرتی دیگر نمی‌تواند چنین بینش نافذی داشته‌ باشد ، دیگر از جهت کمال بی خبری و بی لیاقتی مدعیان حراست و نگهبانی‌ این مقررات .

بی خبر از آنچه در جهان اسلام می‌گذرد

مثالی دیگر از بی رشدیهای خودمان بیاورم : یک جامعه زنده از جمله‌ خصوصیاتش اینست که هر ناراحتی که بر یک عضو وارد آید ، تمام پیکر آگاه‌ و بلکه بی تاب می‌شود و همدردی می‌کند . جمله معروف رسول اکرم را همه‌ شنیده‌ایم : " « مثل المؤمنین فی تواددهم و تراحمهم کمثل الجسد اذا اشتکی‌ بعض تداعی له سائر اعضاء جسده بالحمی و السهر » " . خاصیت موجود زنده‌ اینست که اگر دردی عارض عضوی شود همه پیکر با خبر می‌شود و همدردی می‌کند . یک جامعه زنده نیز همینطور است ، یک جامعه زنده از سرگذشت های‌ دردناک اعضاء خودش بی خبر نمی‌ماند همچنانکه بی تفاوت نیز نمی‌ماند ، حداقل با خبر شدن است . در سخنرانیهای " خطابه و منبر " که به مناسبت ، درباره نماز جمعه‌ بحث کردم روایت معروف حضرت رضا علیه السلام را نقل و تفسیر کردم . در آنجا امام می‌فرماید : " « و انما جعلت الخطبة یوم الجمعة لان الجمعة مشهد عام فاراد ان یکون للامیر سبب الی موعظتهم و ترغیبهم فی الطاعة و ترهیبهم من المعصیة و توقیفهم علی ما اراد من مصلحة دینهم و دنیاهم و یخبرهم بما ورد علیهم من الافاق » . . . " یعنی در روز جمعه از آن جهت‌ خطابه ( به جای دو رکعت