دزدی احیانا منجر به کشتن‌ها و کشته شدنها و دست و پا شکستن ها و ناقص‌ الخلقه شدنها می‌شود . باید دید چه مجازاتی قادر است که نقش آخرین دوا را بازی کند ، تجربه نشان داده است که در جاهائی که این مجازات اجرا نمی‌شود صدها و هزارها دزدی می‌شود و خانمانهائی سقوط می‌کند و آدم‌هائی کشته‌ می‌شوند و آدم‌های دیگری ناقص العضو می‌گردند ، اما آن جا که این قانون‌ اجرا می‌شود با بریدن انگشتان یک دزد به کلی باب دزدی با همه تبعات و آثار قهریش از بین می‌رود ، بریدن انگشتان خیانت یک خائن خشونت نیست‌ ، بلکه جلوگیری از خشونت است . جلوگیری از یک سلسله خشونت‌های صد درجه‌ سختتر است . البته این نکته باید ناگفته نماند که از نظر اسلام قوانین جزائی آنگاه‌ اجرا می‌شود که قبلا صریحا اعلام شده باشد و مرتکب با آگاهی به اینکه‌ مجازات چیست مرتکب جرم شده باشد . نکته دیگر اینکه از نظر اسلام‌ مجازات آخرین دوا و آخرین عامل تربیتی اجتماع است . اسلام نمی‌گوید یگانه‌ راه منحصر جلوگیری از دزدی یا جنایت دیگر مجازات است ، اسلام از همه‌ عوامل دیگر استفاده می‌کند و از آن جمله مجازات . مسئله دیگر که باید گفته شود اینست که برخی به چیز دیگر چسبیده‌اند و می‌گویند فرض کنیم که در یک کشوری دست دزد را ببرند ، دست کدام دزد را می‌برند ؟ البته دست آفتابه دزد را ، دست کسی را می‌برند که طبق قوانین‌ موجود عملش سرقت شمرده شود و حال آنکه ممکن است در همان کشور افرادی‌ از قوانین ظالمانه