دبیرستانی امروز بوده است . کار به جائی کشیده است که ما ارزش‌ دانشمندان خود را باید از زبان دیگران بشنویم ، یعنی امروز اگر از امثال‌ بوعلی و فارابی و ابوریحان بیرونی و خیام ریاضی و خواجه نصیر الدین طوسی‌ و مولوی و سعدی و حافظ تجلیل و تکریم می‌کنیم بدلیل اینست که می‌بینیم در تاریخ علوم و ادبیاتی که اروپائیان نوشته‌اند این شخصیتها موقعیت‌ برجسته‌ای دارند و بعضی از آنها از نوابغ طراز اول جهان بشمار می‌روند ، و لهذا هر شخصیتی را که اروپائیان به رسمیت نشناسند خودمان جرئت نمی‌کنیم‌ از او نام ببریم . تا چند سال پیش که صدرالمتألهین شیرازی عارف و حکیم الهی معروف ما از زبان فرنگیها معرفی نشده بود ملت ما باور نمی‌کرد که این فیلسوف در رشته خود اندیشه‌های بسیار بلندی داشته است اما اخیرا به وسیله بعضی‌ مستشرقین مقام فلسفی ا و در محافل علمی جهان اعلام شد کم و بیش ما هم در نوشته‌های خود نامی از او می‌بریم .