« فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما »" ، اینست که : پس از آنکه‌ ابراهیم همه مراحل را طی کرد و از همه آزمایشها پیروز و موفق بیرون آمد و باصطلاح فارسی از هفتخوان گذشت ، ما باو اعلام کردیم که هم اکنون وقت آن‌ رسیده است که ما تو را امام و رهبر قرار دهیم . امامت و رهبری انسانها ، چه در بعد معنوی و الهی ، و چه در بعد اجتماعی عالیترین درجه و مقام و پستی است که از طرف خدا بیک انسان‌ واگذار می‌شود ، مدالی که باین نام به سینه کسی می‌چسبانند عالیترین مدالها است . ابراهیم هم نبی و هم امام بود لهذا رهبر قوم خویش بود . اینکه عرض کردم نبوت ، راهنمائی و امامت رهبری است مقصودم این‌ نیست که انبیاء این منصب را که بالاتر است نداشتند . همانطور که قبلا هم‌ اشاره کردیم نبوت و امامت دو منصب است که در انبیاء بزرگ هر دو منصب جمع است و در انبیاء کوچک یکی از آن دو ، کما اینکه در ائمه ، امامت و رهبری هست ولی نبوت یعنی رهنمائی جدید نیست چون راه همان‌ راهی است که پیغمبر نمایانده است . و ائمه مردم را در همان راه که‌ پیغمبر از طرف خداوند ارائه کرده است ، حرکت می‌دهند ، بسیج می‌کنند و راه می‌برند ، این مفهوم امامت از نظر اسلام است . دنیای امروز به مسأله رهبری و مدیریت تنها از جنبه اجتماعی مینگرد : یعنی تنها این جنبه و این بعد را شناخته است . ولی همین را که شناخته‌ است بسیار اهمیت می‌دهد و به حق اهمیت بسیار می‌دهد . " انسان‌