قرآن درباره ابراهیم حرف عجیبی می‌زند و می‌گوید : " « و اذ ابتلی‌ ابراهیم ربه بکلمات »" . . . خداوند ابراهیم را در مراحل بسیار مورد آزمایش قرار داد و ابراهیم از این آزمایشها پیروز بیرون آمد . ابراهیم از پیغمبرهائی است که سرگذشت عجیبی دارد و آزمون‌ها برایش‌ پیش آمده و در همه آنها کمال موفقیت و پیروزی را داشته است . در میان قوم بابل به نبوت مبعوث شد و یک تنه با عقائد منحط و شرک‌ آمیز قوم خود که همه را فرا گرفته بود مبارزه کرد ، همه بتها را باستثنای‌ بت بزرگ شکست . تبر بت شکنی را به گردن بت بزرگ انداخت ، به علامت‌ اینکه بت ها با یکدیگر نزاع کرده و بت بزرگ سایر بتها را به این روز انداخته است . ابراهیم با این کار خود نیروی فطری عقلی خفته مردم را بیدار کرد . زیرا فطرتا درک می‌کنند که ممکن نیست ، جمادات با یکدیگر به نزاع برخیزند ، همین جا به خود می‌آیند که پس چرا انسان عاقل شاعر مدرک ، سر به آستان‌ این موجودات لا یشعر فرود آورد . ابراهیم مکرر مورد غضب و خشم نمرود قرار گرفت تا آن جا که او را در گودالی ، حتی می‌توان گفت در دریائی ، از آتش انداختند ولی او از سخن خود دست بر نمی‌داشت . ابراهیم‌