می‌آید که آیا اغلب افراد می‌توانند این سرمایه را اداره و از آن بهره‌ برداری کنند ؟ باور کنید کمتر کسی است که چنانکه باید از سرمایه‌های فردی‌ و شخصی خود بهره برداری کند ، به مناسبت اینکه مجمع ما مجمع علمی است و همانطوری که در آغاز سخن عرض کردم مجمع ما دو بعدی است یکی از دو مثال‌ متناسب است با بعد علمی مجمع ما و دیگری با بعد دینی آن . مثال اول که‌ متناسب با بعد علمی مجمع ما است مربوط است به قوای هوشی و قوای ادراکی‌ انسان .

مدیریت حافظه

افراد از نظر هوش ، فهم ، استعداد و حافظه با یکدیگر اختلاف دارند . انسان‌های رشید از حافظه خود بهره برداری صحیح می‌کنند ولی آدمهای غیر از رشید ، ممکن است حافظه بسیار نیرومندی نیز داشته باشند اما نتوانند از آن استفاده کنند . آدم غیر رشید تصور می‌کند . حافظه یک انبار است . انباریکه باید دائما آن را پر کند ، هر چه پیدا کرد آنجا پرت کند . عینا مانند انبار یک خانه که احیانا وارد می‌شوی می‌بینی یک تکه حلبی ، یک‌ قطعه فلز ، یک میز شکسته ، یک صندلی شکسته در آنجا افتاده است . اما آدمی که رشید باشد در بهره برداری از حافظه خود دقت می‌کند . اولین کاری‌ که انجام می‌دهد عمل انتخاب است . یعنی حافظه خود را مقدس می‌شمارد ، حاضر نیست هر چه شد در آن سرازیر کند . حساب می‌کند که دانستن چه‌ چیزهائی برای او