زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - رشد اخلاقى، شرط نخستين

هميشه در مسائل شخصى است، در برابر كسى كه انسان قدرت بر انتقام از او دارد، نه در مسائل اجتماعى و حقوق جامعه، حتى اگر گذشت در مسائل شخصى و حقوق فردى سبب جرأت طرف گردد در چنين مواردى نيز گذشت صحيح نيست.

٤- ترك خشونت‌

توسل به خشونت در حل مشكلات اجتماعى- بخصوص مشكلات جهانى و بين‌المللى- يكى از مهمترين عوامل تصادمها و كشمكشهاى سخت و حوادث خطرناك و ناگوار است.

توسل به خشونت حس كينه‌توزى را در دلها برمى‌انگيزد و آتش انتقام را روشن مى‌سازد.

توسل به خشونت نه تنها تأثيرى در تخفيف بحرانها و مشكلات ندارد، بلكه غالباً بحرانها را تشديد مى‌كند و بر حجم مشكلات مى‌افزايد و بسيارى از مشكلات دنياى امروز نيز از همينجا ناشى مى‌گردد.

توسل به خشونت هيچ‌گاه مقرون به صرفه نيست و دائماً به قيمت گزافى تمام مى‌شود و مرتكبين آن بايد غرامت سنگينى به‌خاطر آن بپردازند.

ولى اين عمل با تمام عيوب و خطرات و عواقب شومى كه دارد نخستين راهى است كه به نظر هركس براى حل مشكلات مى‌رسد.

دليل آن هم اين است كه توسل به راههاى مسالمت‌آميز و ترك خشونت جنبه عقلايى دارد و اعمال خشونت جنبه احساساتى، و اين را مى‌دانيم كه رشد و تكامل عقلانى انسان آخرين مرحله رشد اوست در حالى كه دوران تكامل‌